بداند و نرَمَد✔️ گفت: «با زاهدان زاهد باش و با صوفیان صوفی باش و با عارفان چنانک خواهی باش.»(چشیدن ط

بداند و نرَمَد✔️ گفت: «با زاهدان زاهد باش و با صوفیان صوفی باش و با عارفان چنانک خواهی باش.»(چشیدن طعم وقت: مقامات کهن و نویافتهٔ ابوسعید، تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی، ص۱۹۹)✔️ از شیخ ابوبکر زقّاق مصری پرسیدم که: صحبت با که دارم؟ گفت: «با آن کس که هر چه الله تعالی از تو داند با او بگویی، از تو نرَمَد و از تو نَبُرَد.»(نفحات الانس، تصحیح محمود عابدی، ص۱۲۲)با زاهدان، زاهد باش، تا دوستت بدارند؛ با صوفیان، صوفی باش تا دوستت بدارند؛ اما با عارفان شبیه خودت باش، چنان‌که می‌خواهی باش، و خاطرجمع باش که همچنان دوستت خواهند داشت.عارف کسی است که چنان سلام و امنیتی در حضور و توجه اوست که نیازی به پنهان‌کاری نیست. نمی‌گویی چون مرا نمی‌شناسد و از خفایا و اسرار من مطلع نیست دوستم دارد. می‌توانی پیش‌ او خودت باشی و برای حفظ توجه و مهر او نفاق نکنی. می‌توانی پیش او بی‌دروغ و بی‌نقاب باشی. می‌توانی بپرسی: آنقدر دوستم داری که بتوانم در حضور تو خودم را آشکار کنم؟ و لبخند او مجابت کند که: آری.اما این مقام، ظاهراً خارج از توان و ظرفیت بیشتر انسان‌هاست. خصلتی خداگونه است. آنان که هم‌خویِ خداوندند می‌توانند چنین مِهر امن و لطف دائمی ببخشند. تنها از خود رَستگان می‌توانند. حافظ می‌گفت:بندهٔ پیر خراباتم که لطفش دائم استور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست✍ صدّیق قطبی@sedigh_63