ما در هنگامِ مرگ، چیزهایی را از دست می‌دهیم که مالکشان هستیم. ما انسانها نه نسبت به گذشته‌ی خویش مال

ما در هنگامِ مرگ، چیزهایی را از دست می‌دهیم که مالکشان هستیم. ما انسانها نه نسبت به گذشته‌ی خویش مالکیت داریم، و نه نسبت به آینده‌ی خویش. تنها چیزی که صاحبِ آن هستیم، "لحظه‌ی اکنون" است. پس همه‌ی ما در تهاجمِ مرگ به یک اندازه زیان می‌کنیم و تنها دارایی‌مان یعنی "لحظه‌ی حال" را از دست می‌دهیم. بنابراین اگر درست بیندیشیم و زندگی را در جای حقیقی‌اش، یعنی "اکنون" قرار دهیم، طولانی‌ترین و کوتاه‌ترین زندگی با یکدیگر فرقی ندارند.(تاملات؛ مارکوس اورلیوس)@takk_derakht