.نیچه از قول زرتشتی که خود ساخته است، چنین می‌گوید: "من خنده را مقدس اعلام می‌کنم؛ شما مردمان برتر، بیاموزید که بخندید!"و در جایی دیگر می‌‌نویسد: "مشکل بشر این است که هنوز به قدر کافی نخندیده است."بر این باور است که ماهیت تراژیک عالم، به این دلیل است که ما آدم‌ها خیلی به "رنج" نزدیک می‌شویم. دورتر اگر بایستیم و از بالا نگاه کنیم، تناقض‌های عالم ما را به خنده وا خواهد داشت. نیچه نقد خود بر ماهیت تراژیک اخلاق را از همین نقطه آغاز می‌کند و داستان جهان را نه یک تراژدی، بلکه یک کمدی می‌داند. در نظرگاه او، مردمان برتر کسانی هستند که خنده را اختراع کرده‌اند تا بر رنج‌ها فائق آیند.خنده، ساز و کار دفاع روانی کودک است وقتی که پدرش او را به آسمان پرتاب می‌‌کند. کودک آنجا خنده را خلق می‌کند تا از ترس زهر ترک نشود. به ناهشیار در می‌یابد که تراژدی، محصولِ جدی گرفتنِ بیش از حدّ جهان است؛ و اینجاست که ترس را به بازی می‌گیرد. مواجهه‌ی ترس‌آلوده با هستی، تراژدی را می‌سازد؛ و مردمانِ برتر نیچه کسانی هستند که خنده را در مقابله با جهان یاد گرفته‌اند تا کمدیِ حیات را خلق کنند.#جهان_سین#گاه‌نوشت@takk_derakht