اسطوره، فلسفه، دیناز نظر عرف و عادت، هر شخص عاشق، محضِ جلبِ مودّت و تحصیلِ رضایتِ معشوقِ خود می‌توان

اسطوره، فلسفه، دیناز نظر عرف و عادت، هر شخص عاشق، محضِ جلبِ مودّت و تحصیلِ رضایتِ معشوقِ خود می‌تواند به رفتاری متوسل شود که در سوای این مقصود پسندیده نیست، مثلا اگر کسی در مقامِ جلب مال و مکنت یا طلب نفوذ و ریاست تن به خواری داده جبین بر آستانِ مذلّت ساید، یا خود را پست‌ترین بندگان و بردگانِ دیگری خواند و بی‌ارزش گرداند یا بسیار سوگندهای غلیظ خورد و یا دریوزگی پیش گیرد. مسلم است که بر چنان رفتاری، دشمنان او را سرزنش‌ها کنند و دوستانش ملامت‌ها نمایند و عارِ خود شمارند و از خویشتن برانند. اما از شخصِ عاشق صدور هیچ یک از این حرکات نکوهیده و ناپسند نیفتاده و بر خلاف شرافت و کرامت نفس شناخته نمی‌شود.(رساله ضیافت؛ افلاطون؛ نشر جامی؛ ترجمه ابراهیم امینی‌فرد؛ ص ۶۸)✍️ چنین می‌نماید که عمومِ مردم در داوریِ ناهشیارِ خود، تفاوتِ میان کرنش برای "هست‌تر" شدن و خاکساری برای "نیست" شدن را به آسانی تشخیص می‌دهند. و شاید معیارِ این تمییز در خاطره‌ی باستانی ما باشد که در عاطفه‌ی وجودیِ خویش، ساییدنِ سر بر آستانه‌ی محبوب را تنها کرنشِ ارزشمندِ هستی می‌دانیم. افلاطون این کلمات را از قولِ پوزانیاس می‌گوید، آن هم در شهری مثل آتنِ باستان که خدایانی انسان‌گونه دارد و در عقایدشان خبری از خدای کامل و محبوب نیست که آدمی با خاکساریِ عاشقانه در مقابلش، از هستیِ منفرد خود رها شده و به معشوق بپیوندد. کمی دقیق تر شویم؛ یونانیان باستان، در عقاید خود چنین چیزی ندارند، ولی با این حال عاطفه‌ی وجودی - یا به تعبیر ما: کشش فطری -شان چنین کنش و کرنشی را تصدیق می‌کند و ارزشمند می‌شمارد. اینجا دقیقا نقطه‌ی نقدِ من بر اسطوره‌شناسان و جامعه‌شناسانی مثل "امیل دورکیم" است که "دین" را تکاملِ اسطوره‌ها تعریف می‌کنند. در حالی که به زعم من، دین، ظهور و تجلیِ فطرتِ ازلی و خاطره‌ی باستانی بشر در جهان است، حال آنکه اسطوره‌ها، داستانهایی برای پاسخ به پرسش‌ها و مجهولاتند که در چنین تعریفی، تکاملِ اسطوره، بیشتر از دین به علم و فلسفه می‌انجامد.آنچه در سخن پوزانیاس مشهود است این است که با آنکه عقاید اسطوره‌ای آتن تبیینی برای ارزشمند شمردنِ بندگیِ عاشق برای معشوق ندارد، ولی فطرتِ ازلی مردم، خودبخود، ارزشمندیِ نیست شدنِ عاشق در معشوق را حس می‌کند و این همان روحِ دین است. و شاید بسیار شبیه به این تعبیرِ شمس که "فلان، مسلمان‌درون و کافربرون است."#جهان_سین#جهانبخش_سلمانیان@takk_derakht