از دهم شهریور ماه سال ۱۳۴۹ تاکنون،در آستانهٔ پنجاه‌وپنجمین سال زندگی،بر بلندای نگاه به گذشته و با چش

از دهم شهریور ماه سال ۱۳۴۹ تاکنون،در آستانهٔ پنجاه‌وپنجمین سال زندگی،بر بلندای نگاه به گذشته و با چشم‌اندازی به افق آینده ایستاده‌ام؛پنج دهه حضور در این جهان، پنج دهه تجربهٔ فراز و فرودهای هستی؛با تلخی‌ها و شیرینی‌ها، رنج‌ها و شادی‌ها، شکست‌ها و پیروزی‌ها.اکنون در میانهٔ راه، با دستانی پُر از خاطره و دلی سرشار از امید،همچنان پای بر عشق و عزم استوارم،و دل در گرو هنر، آموزش و خدمت دارم.چهار سال از بهترین دوران زندگی را با بهترین اساتید و دوستان در دانشسرای تربیت معلم صحنه با همه محدودیت های زمان جنگ و مشکلات خاص خودش گذراندم؛روزهای خاطره‌انگیز که همچون نگینی درخشان، در تمام زندگی‌ام برق می‌زند.چهل‌ویک سال است که موسیقی با روح و جانم درآمیخته است؛بر صحنه‌های بی‌شمار نواخته و خوانده‌ام،در کنسرت‌ها، جشنواره‌ها و محفل‌های هنری.«مرکز موسیقی دلفان آتش» را بنیان نهادم و سال‌ها مدیریت کردم؛خانه‌ای برای آفرینش ساز، پرورش استعدادهاو رساندن نغمه‌های جان‌نواز به دوستداران موسیقی.در گسترهٔ هنر، در نمایشگاه‌های ایران و دیگر کشورهای جهان حضور یافته‌ام،دستاوردهای هنری و صنایع‌دستی خود را به نمایش گذاشته‌ام،و بر صحنه‌های داخلی و بین‌المللی، موسیقی زنده اجرا کرده‌ام؛آوای ساز و آوازم از رسانه‌های ملی و فرامرزی به گوش رسیده است.در کنار هنر، سی سال در آموزش و پرورش خدمت کرده‌ام؛هجده سال در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی به تدریس پرداختم،و فرهنگ و دانش را با عشق به نسل فردا سپردم.هشت سال در جایگاه مدیر و معاون در مدارس و ادارات دیار کرمانشاهبرای امروز و فردایی روشن‌تر کوشیده‌ام.همچنین در حوزهٔ خدمات اجرایی در فرمانداری و خدمات فناوری،از جمله برنامه‌نویسی سیستم انتخابات و طراحی نرم‌افزارها،تجربه‌هایی ارزشمند کسب کرده‌ام.و اکنون یازده سال است که در تقویم بازنشسته‌ام،اما در دل و عمل همچنان در میدان کار و خدمت حاضر.به گذشته که می‌نگرم، گویی پنج زندگی را در یک عمر زیسته‌ام:زندگی در عرصهٔ هنر و آفرینش ساز و اجرای موسیقی،زندگی اقتصادی در بازار پخش و فروش ساز و لوازم موسیقی،زندگی در جایگاه آموزش، معلمی و فرهنگی‌گری،زندگی در مدیریت خدمات اجرایی،و زندگی نوین در فناوری اطلاعات، برنامه‌نویسی و طراحی سایت.هر یک دنیایی از تجربه و تلاش بوده است،و هر نقش، فصلی تازه بر کتاب پُربار زندگی افزوده است.امروز، در گذر از نیمهٔ نخست این سفر،به فردا می‌اندیشم و نوای ساز، شور آموزش و خدمت را در جان می‌شنوم.این منم؛ مسافری که نیمهٔ دوم راه رابا ساز، قلم، عشق، امید و خدمتبه فرداهایی روشن‌تر ادامه خواهد داد.سید نظام‌الدین دلفانی