ماه از راه رسیدروی راه پله نشستدکمه های قلب مندونه دونه شل شدنگفتم این یه معجزه‌ست.خیره شد به آسمونه

ماه از راه رسیدروی راه پله نشستدکمه های قلب مندونه دونه شل شدنگفتم این یه معجزه‌ست.خیره شد به آسمونهمه ی ستاره هادونه دونه گل شدننخ بادبادکمویه جوری وا میکردکه تا هر جا خواستمبتونم پر بکشمیه جوری تشنم کردکه میشد دریا رومثل یه لیوان آبیه نفس سر بکشممن چه میدونستماومده زود برهچه غروبی داشتن ;خنده های آخرشموقع خداحافظییه تپش از قلبممثل پروانه نشستروی سنجاق سرش@Taranebaf | #حسین_صفا