این داستان برای سنین بالای ۸ سال هست🙏🏻🌷🌹🌷🌹🌷🌹داستان فیروزدرزمانهای بسیار دور روستایی بود بنام گلها ، که مردی به نام فیروز در آن زندگی می کرد او یک باز بزرگ داشت که آن را خیلی دوست داشت.مردم این شهر همه بسیار شاد بودند و هر هفته شب ها جشنی برگزار می کردند.اما کمی دورتر از روستا دیو بزرگ و سیاهی زندگی می کرد که از شادی مردم بدش می آمد. برای همین هر هفته وقتی که مردم بعد از جشن خسته بودند می خوابیدند دیو یکی از اهالی را می دزدید وبا خود به غارش می برد و با عصایش اورا تبدیل به سنگ می کرد. هفته ها گذشت مردم متوجه شدند که در شبهایی که جشن برگزار می شود یکی از اهالی توسط دیو دزدیده می شود و دیو اورا با خود می برد. آنها یک روز دور هم جمع شدند و با هم حرف زدند.خیلی ها تصمیم گرفته اند شهر را ترک کنند اما فیروز با صدای بلند گفت : ما نباید شهر خود را ترک کنیم.اینجا همه با هم هستیم هر چیزی جلوی راهمان باشد از بین می بریم .مردم ترسشان ریخت. فیروز گفت من با باز به اطرف روستا می روم .باز را صدا کرد و سوار آن شد و زیر،ابرها به پرواز درآمد ؛ بعد از مدتی صدای خنده های شیطانی دیو را شنید و به سمت پایین آمد به صورت پنهانی داخل غار را دید که دیو دارد یکی از اهالی روستا را توسط عصایش که از آن نوری ترسناکی بیرون می آمد به شکل سنگ در می آورد فیروز سریع سوار باز شد و به شهربرگشتو ماجرا را به اهالی روستا تعریف کرد یکی گفت : « نقشه چیست؟» آقای پینه دوز که از دانایان بود ؛ گفت: من نقشه ای دارم ما امشب یک مهمانی برگزار می کنیم. همگی لباسهای پولکی برتن می کنیم. همه لباسهای پولکی پوشیدند شب شد و همگی به خواب رفتند.دیو وارد روستا شد و فیروز و پینه دوز را با خود به غار برد.هنگامی که عصایش را بسمتشان گرفت تا آنها را تبدیل به سنگ کند.نور عصا به لباسهای پولکی فیروز و پنبه دوز خورد و برگشت خورد و دیو تبدیل به سنگ شد.فیروز بازش را صدا کرد و به همراه پینه دوز هر دو باهم به روستا برگشتناهالی را بیدار کردند و شادمان از این پیروزی جشن دیگری گرفتند.🌷🌹🌷🌹🌷🌹🌷🌹این داستان زیبا نوشته شده توسط بهار نورمحمدی هست، دانش آموز کلاس ششم از تهرانممنون که داستان های خودتان را برایمان ارسال می کنید😍#داستان_کودکانه #شعر_و_داستان_کودکانه @taranehdastan