هـر وعـده که دادنـد به مـا، باد هـوا بـودهر نکتـه که گفتنــد، غلـط بـود و ریـا بودچـوپـانـی ایـن گله به گـرگان بسـپـردنـداین شیوه و این قاعده ها، رسم کجا بود ؟رندان به چپاول، سر این سفره نشستنداینـها همـه از غـفـلت و بیـحـالی مـا بـودخـوردنـد و شکستند و دریـدنـد و تکاندنـدهـر چیـز در ایـن خانـۀ بـی بـرگ و نوا بودگـفـتـنـد چـنـیــنـیـم و چـنـانـیــم، دریـغــاایـنـهــا هـمـه لالایـیِ خـوابـانـدن مـا بـودای کـاش در دیــزی مـا بـاز نـمـی مــانــدیا کاش که در گربه، کمی شرم و حیا بود