سوار بر قایق روزگار؛ از میان امواج پرتلاطم زندگی؛ عبور میکنیم؛ امّا یادمان میرود؛ قلابی را که به لحظ

سوار بر قایق روزگار؛ از میان امواج پرتلاطم زندگی؛ عبور میکنیم؛ امّا یادمان میرود؛ قلابی را که به لحظه های عشق گیر کرده است؛ بیرون بیاوریم.و این بازی تلخ روزگار است؛ که قلبها از عشق و عاطفه تهی گردند و آنچه را که ناپایدار است؛ دوست بداریم(( معصومه رضایی گرجی))