https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/111685

https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/1116857-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87‌به گزارش گروه رسانه‌ای شرق، ‌مدرسه طبیعت پدیده‌ نوظهوری در جامعه ماست و ریشه در ایده انسان طبیعی، نگاه به طبیعت و اندیشه‌های تربیتی با رویکرد توجه ویژه به دوران کودکی دارد. گفت‌وگوی محمدرضا سرکارآرانی با عبدالحسین وهاب‌زاده برای نشر در کتاب تازه او «امپراتوری کودکی»، فرصتی است برای تأمل در ایده مدرسه طبیعت به‌مثابه نقد طبیعت مدرسه رسمی و یافتن راهی برای بازاندیشی در ایده انسان طبیعی در مواجهه با انسان اجتماعی. وهاب‌زاده در این گفت‌وگو از تعابیری همچون «هادی طبیعی» و «وحشی نجیب» سخن به میان می‌آورد و مرز انسان طبیعی و انسان اجتماعی را با واژه «اهلی‌‌‌سازی» جدا می‌‌کند. آقای وهاب‌زاده اهلی‌کردن را ناگزیر می‌داند؛ کاری که از عهده طبیعت ساخته نیست و وظیفه آن بر دوش جامعه بشری و نهادهای اجتماعی مدرن است. او در این گفت‌وگو از دوران کودکی و نوجوانی خود می‌گوید و از بازی‌های ساده و ارتباط‌ عمیق با محیط اطرافش. او اشاره می‌کند چگونه این تجربه‌ها به شکل‌گیری شخصیت او کمک کرده و روایت‌های رسمی را واکاوی و مبنای فکری و فلسفی خویش در باره کودکی و در نهایت مدرسه طبیعت را بنا کرده است. وهاب‌زاده از دغدغه‌های مانند حفظ زیست‌بوم و طبیعت آغاز شده‌، ولی در نهایت به نقد «کودکی ربوده‌شده کودکانمان» رسیده است؛ مسیری که برای ایشان و همراهانشان بی‌چالش نبوده است. گفت‌وگوی سرکار‌آرانی با وهاب‌زاده بر راه‌های برگرداندن کودکی به کودکان این سرزمین متمرکز است.به گزارش گروه رسانه‌ای شرق، ‌مدرسه طبیعت پدیده‌ نوظهوری در جامعه ماست و ریشه در ایده انسان طبیعی، نگاه به طبیعت و اندیشه‌های تربیتی با رویکرد توجه ویژه به دوران کودکی دارد. گفت‌وگوی محمدرضا سرکارآرانی با عبدالحسین وهاب‌زاده برای نشر در کتاب تازه او «امپراتوری کودکی»، فرصتی است برای تأمل در ایده مدرسه طبیعت به‌مثابه نقد طبیعت مدرسه رسمی و یافتن راهی برای بازاندیشی در ایده انسان طبیعی در مواجهه با انسان اجتماعی. وهاب‌زاده در این گفت‌وگو از تعابیری همچون «هادی طبیعی» و «وحشی نجیب» سخن به میان می‌آورد و مرز انسان طبیعی و انسان اجتماعی را با واژه «اهلی‌‌‌سازی» جدا می‌‌کند. آقای وهاب‌زاده اهلی‌کردن را ناگزیر می‌داند؛ کاری که از عهده طبیعت ساخته نیست و وظیفه آن بر دوش جامعه بشری و نهادهای اجتماعی مدرن است. او در این گفت‌وگو از دوران کودکی و نوجوانی خود می‌گوید و از بازی‌های ساده و ارتباط‌ عمیق با محیط اطرافش. او اشاره می‌کند چگونه این تجربه‌ها به شکل‌گیری شخصیت او کمک کرده و روایت‌های رسمی را واکاوی و مبنای فکری و فلسفی خویش در باره کودکی و در نهایت مدرسه طبیعت را بنا کرده است. وهاب‌زاده از دغدغه‌های مانند حفظ زیست‌بوم و طبیعت آغاز شده‌، ولی در نهایت به نقد «کودکی ربوده‌شده کودکانمان» رسیده است؛ مسیری که برای ایشان و همراهانشان بی‌چالش نبوده است. گفت‌وگوی سرکار‌آرانی با وهاب‌زاده بر راه‌های برگرداندن کودکی به کودکان این سرزمین متمرکز است.