بزد تیغ و بنداخت از بر سرشفرو ریخت چون رود خون از برشزمین شد به زیر تنش ناپدیدیکی چشمه خون از برش بر دمیدخوان سوم جنگ رستم با اژدها، شاهنامه‌ی شاه طهماسب، ۹۰۰ تا ۹۱۵ خورشیدی، گواش و آبرنگ، زر و سیم بر روی کاغذ؛ این اثر منسوب به خواجه عبدالوهاب نقاش کاشانی است. ولی در شاهنامه‌ی تهماسبی، مساله این نیست که هر نگاره الزاما «اثر مستقل» یک نقاش بوده باشد؛ این نسخه محصول یک کارگاه سلطنتی بسیار بزرگ بود و سنت‌های هرات و تبریز در آن با یکدیگر آمیخته‌اند. در این نگاره موضوع اصلی آن فقط نبرد رستم و اژدها نیست، بلکه نمایش قدرت طبیعت، خیال و رنگ در برابر قهرمان حماسی است. این آسمان یک‌دست و عمیق لاجوردی، گویی بخشی از عالم مینوی را در پشت صحنه گشوده است. زمین بنفش خاکستری، با لکه‌های ریز گیاهی، صخره‌های صورتی و آبی، گل‌های فراوان دراطراف برکه‌ای نقره‌ای، طبیعت را به یک سرزمین خیالین و یک منظره‌ی شگفت‌انگیز تبدیل کرده است. ازاین روپذیرفتنی‌ست که اژدها از این سرزمین برخاسته باشد. این اژدها موجودی صرفا ترسناک نیست؛ بسیار زیبا و باشکوه است. اژدها حس والایی را برمی‌انگیزد. رستم پیش او کوچک است، اما مغلوب نیست.#شاهنامه