— شکاف مهمی میان «تازگی» و «نوآوری» وجود دارد🎯 نوآوری از کجا می‌آید؟♦️ ناتیلوس، کریستن فرنچ — ما در عصری زندگی می‌کنیم که وسواس عجیبی در اندازه‌گیری پیشرفت دارد. هر روز با ابزارهای جدید و پیچیده‌تر روبه‌رو می‌شویم و تصور می‌کنیم که در اوجِ نوآوری هستیم. اما داگلاس اروین، دیرین‌زیست‌شناس، معتقد است که شکاف مهمی میان «تازگی» و «نوآوری» وجود دارد. او در کتاب تازه‌اش، «خاستگاه‌های امرِ نو»، نشان می‌دهد که پدیده‌هایِ بزرگ همیشه با هیاهو آغاز نمی‌شوند. گاهی چیزهای کوچکی که سال‌های سال بی‌اهمیت تلقی می‌شوند آینده را از اساس تغییر می‌دهند.♦️کتاب با این جمله آغاز می‌شود: «تازگی‌هایِ تکاملی همه‌جا حضور دارند». از نظر اروین، علف‌ها نمونۀ بارزی از این پدیده‌اند. میلیون‌ها سال است که این گیاهان پهنه‌های وسیعی را پوشانده‌اند. موفقیت آن‌ها چنان خیره‌کننده بوده که اکوسیستم کلِ سیاره را دگرگون کرده‌اند. بااین‌حال، علف‌ها از همان ابتدا چنین نقشی نداشتند. نخستین علف‌ها حدود ۵۵ میلیون سال پیش پدیدار شدند، اما مدت‌ها موجوداتی کم‌اهمیت در اکوسیستم‌ها بودند. ابتدا، فقط یک پدیدۀ «نو» بودند و مدت‌ها طول کشید تا به این جایگاه تأثیرگذار برسند؛ میان ظهورِ یک پدیدۀ جدید و تبدیل‌شدنِ آن به نیرویی مؤثر ممکن است فاصله‌ای بسیار طولانی وجود داشته باشد.♦️اروین معتقد است این شکاف بیش از آنکه تصور می‌کنیم اهمیت دارد. امروزه بسیاری از دانشمندان «تازگی» را با «نوآوری» اشتباه می‌گیرند. او برای تبیین این تفاوت، از نگاه مورخانِ اقتصادی وام می‌گیرد: «اختراع» چیزی است که ثبت می‌شود، اما «نوآوری» آن چیزی است که شعله می‌کشد و ساختار اقتصادِ جهانی را زیر و رو می‌کند. به باورِ اروین، تازگی واقعی صرفاً چیزی جدید به جهان اضافه نمی‌کند، بلکه مرزهایِ امکان را جابه‌جا می‌کند. علف‌ها فقط گونۀ گیاهی تازه‌ای نبودند. آن‌ها زمین و زیست‌بوم‌ها را به‌طورِ بنیادین تغییر دادند.♦️چه چیزی باعث می‌شود یک پدیده تبدیل به نیرویی دگرگون‌کننده شود؟ اروین در این کتاب به جای جست‌وجوی یک فرمولِ ساده، نشان می‌دهد که رازِ تازگی و نوآوری، نه در قالب معادلات ریاضی، بلکه در بطنِ پیچیدگی‌های غیرقابل‌پیش‌بینی حیات نهفته است، حقیقتی که شاید هیچ‌گاه به بندِ یک معادلۀ واحد درنیاید.🔗 ناتیلوس| ۸ مۀ ۲۰۲۶ | Where Does Novelty Come From🔗 کریستن فرنچ؛ خبرنگار حوزۀ علم است.@tarjomaanweb