محمد طلوعی، توی کتاب زیر سقف دنیا، به‌جای واژه‌ی غریب و نامأنوس «اسکوپ» از «گِرده» برای بستنی استفاد

محمد طلوعی، توی کتاب زیر سقف دنیا، به‌جای واژه‌ی غریب و نامأنوس «اسکوپ» از «گِرده» برای بستنی استفاده می‌کنه و من بیست دقیقه‌ست دارم این کلمه رو با فتحه می‌خونم و تعجب می‌کنم از خودم. :) بروم کافه‌نوشین و بستنی میوه‌ای بخورم. من عادت داشتم یک گرده فندقی، یک گرده شاتوت و یک گرده طالبی سفارش بدهم. فکر کردم که ما قبل از اسکوپ چی می‌گفتیم؟ توپ یا توپک. بعد فکر کردم که چرا؟ چون من با بستنی توپی میهن و توپک‌های رنگ قالی از بچگی خاطره دارم. ما چه نسل ساده و قانعی بودیم.تا الان که ۲۵ صفحه از زیر سقف دنیا رو خونده‌م، کلمات زیادی رو رنگی کرده‌‌م‌. خوشحالم که هنوز هم می‌تونم بین کلمات پناه بگیرم. حتا خدا هم نمی‌دونه که چه حجمی از غم رو دارم با کمک این کتاب قورت می‌دم‌. و من که از بستنی میوه‌ای خوشم نمی‌آد، اما عاشق فندقم، پس چرا تا حالا هیچ‌جا بستنی فندقی ندیده‌‌م؟ تازه این بستنی برمی‌گرده به بچگی‌های نویسنده. بی‌خود نیست که رشت، هزارقدم توی همه‌چیز از ایران جلوتره.خدایا، اگه هنوز وجود داری: لطفاً رشت، با کیفیتی که دلم می‌خواد، توی بیداری، مرسی.#ادبیات‌دانیپ.ن. به‌لطف شما فهمیدم که در خراسان برای اشاره به قرص نان از گرده استفاده می‌کنند.