آه، بیچاره زینب.خاطرتان هست؟ او در خانهٔ گلباجی همدمی یافته بود: شاگرد دارالفنون.گرمای ناچیزی، در قل

آه، بیچاره زینب.خاطرتان هست؟ او در خانهٔ گلباجی همدمی یافته بود: شاگرد دارالفنون.گرمای ناچیزی، در قلبِ اندوهگینِ یخ‌بسته‌اش.اینک شاگرد دارالفنون، برای وداع به خانه آمده است. او قصد دارد که ایران را برای همیشه ترک کند.«زینب: نمی‌فهمم. من دیگر عشق را نمی‌فهمم. ولی وداع را هنوز می‌فهمم.شاگرد دارالفنون: وداع زینب. من خاطرهٔ تو را به همهٔ دنیا می‌برم. دنیا پر از خاطراتِ تو خواهد شد زینب. دنیا پر از همهٔ جاهایی است که من در آن‌ها تو را صدا خواهم زد.»و بعد، زینب، مات و مبهوت، این پرسشِ بی‌جوابِ دردناک را بر زبان می‌آورد:«چرا گذاشتی دل‌بسته‌ات شوم، اگر باید می‌رفتی؟»#بهرام_بیضایی