بنده را نام خویشتن نبودهر چه ما را لقب دهند آنیم استاد بزرگی که سال‌ها روحم را تغذیه کرده است، امرو

بنده را نام خویشتن نبودهر چه ما را لقب دهند آنیم استاد بزرگی که سال‌ها روحم را تغذیه کرده است، امروز با کرم و مصلحت خویش مرا با هدیه دادن نام روحانی سرفراز کرد. این نام را نه شایستگی خود، بلکه امانت و برکتی برای هم قدم شدن با او در مسیر خرد و روشنی می‌دانم. برای اینکه این نام بیشتر بر جانم بنشیند و یادآور مسیری باشد که در پیش دارم، از این پس به جز موارد اداری و رسمی، از نام «رِفوآ» (Refu'a) استفاده می‌کنم و خوشحال خواهم شد شما هم از این پس من را به همین نام بنامید. دوستار شما رِفوآ