🔴 صاحبان مشاغل یا کارمندان افتخاری دولت؟! ❗️❗️❗️مسئله اصناف دیگر فقط «پرداخت مالیات» نیست؛ مسئله، ا

🔴 صاحبان مشاغل یا کارمندان افتخاری دولت؟! ❗️❗️❗️مسئله اصناف دیگر فقط «پرداخت مالیات» نیست؛ مسئله، انباشت تکالیف و انتقال هزینه اجرای نظام اداری و مالیاتی به مردم و کسب‌وکارها است.🔹️ کاسب خرد امروز باید هم‌زمان فروشنده، حسابدار، اپراتور سامانه مؤدیان و کنترل‌کننده اطلاعات مالیاتی باشد؛ صورتحساب الکترونیکی صادر و ارسال کند، خرید و فروش‌ها را ثبت و کنترل کند، تکالیف ارزش افزوده و فهرست معاملات را انجام دهد، لیست حقوق و دستمزد ارسال کند، اظهارنامه و گزارش‌های ماهانه، فصلی و سالانه ارائه دهد و اگر سامانه خطا کرد، خودش پیگیر رفع مشکل و اصلاح اطلاعات باشد!🔹️ یکی از دوستان تعریف می‌کرد زمانی که قانون مالیات بر ارزش افزوده دائمی در مجلس در حال بررسی بود، به اتفاق چند نفر از همکاران و یکی از مدیرانی که در تدوین پیش‌نویس قانون نقش داشت، مذاکرات مجلس را دنبال می‌کردیم.پس از تصویب قانون، آن مدیر با هیجان گفت:«از امروز همه مؤدیان، مأمور مالیاتی شدند!»آن جمله شاید آن روز صرفاً یک تعبیر هیجان‌انگیز به نظر می‌رسید؛ اما امروز می‌توان نتیجه چنین نگاهی را در حجم گسترده تکالیف، گزارش‌ها و سامانه‌های مالیاتی دید🔹️ جالب‌تر اینکه همان مدیر، امروز یکی از معاونین سازمان امور مالیاتی است و در تنظیم مقررات و افزایش تکالیف مؤدیان نیز نقش مؤثری دارد! اما ماجرا فقط سازمان امور مالیاتی نیست.سال‌هاست که با عنوان «الکترونیکی شدن خدمات»، بخش قابل توجهی از کارهای دستگاه‌های دولتی عملاً به مردم واگذار شده است؛ با این تفاوت که هزینه انجام این کارها نیز بر عهده خود مردم گذاشته شده است.🔹️ امروز برای انجام بسیاری از امور، مردم باید به دفاتر و مراکز خدماتی مراجعه کنند و هزینه انجام فرآیندی را بپردازند که پیش از این، بخش عمده آن در ساختار اداری دولت انجام می‌شد.🔹️ از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی برای ثبت دادخواست، شکواییه و سایر امور قضایی گرفته تا دفاتر پیشخوان دولت، دفاتر خدمات الکترونیک شهرداری، دفاتر خدمات انتظامی، دفاتر خدمات الکترونیک شهر، دفاتر ثبت و خدمات مختلف اداری و حتی هزاران کافی‌نت که عملاً بخشی از خدمات سامانه‌های دولتی را برای مردم انجام می‌دهند.🔹️ یعنی دولت سامانه ایجاد می‌کند، اما استفاده از سامانه برای بسیاری از مردم به اندازه‌ای پیچیده است که باید برای انجام آن به یک دفتر یا کافی‌نت مراجعه کنند و هزینه خدمات را هم خودشان بپردازند.🔹️ در واقع، بخشی از نیروی انسانی مورد نیاز دولت برای اجرای این نظام، به مردم و بخش خصوصی منتقل شده است؛ کار با مردم، هزینه با مردم!در نظام مالیاتی نیز همین الگو با سرعت بیشتری در حال گسترش است.🔹️ سامانه مؤدیان، صورتحساب الکترونیکی، فهرست معاملات، اظهارنامه‌ها، ارزش افزوده، لیست حقوق و دستمزد و ده‌ها گزارش و کنترل سامانه‌ای دیگر.واحد صنفی کوچک باید برای انجام این تکالیف حسابدار، نرم‌افزار، مشاور و اپراتور داشته باشد؛ در حالی که ممکن است اساساً توان پرداخت هزینه یک حسابدار تمام‌وقت را نداشته باشد.🔹️ از یک طرف، تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم با هدف ساده‌سازی و کاهش تکالیف بسیاری از صاحبان مشاغل خرد پیش‌بینی شده؛ از طرف دیگر، هر روز بر حجم تکالیف اطلاعاتی و سامانه‌ای همین مؤدیان افزوده می‌شود. این چه نوع ساده‌سازی است که هر بار یک تکلیف از مؤدی کم می‌شود، چند تکلیف سامانه‌ای جای آن را می‌گیرد؟و این هزینه‌ها مجانی نیست.هزینه حسابدار، نرم‌افزار، مشاور، نیروی انسانی، دفاتر خدماتی، کافی‌نت‌ها و زمانی که مردم و صاحبان کسب‌وکار برای انجام این فرآیندها صرف می‌کنند، همگی هزینه واقعی اداره اقتصاد و زندگی مردم هستند.این هزینه‌ها در نهایت می‌تواند به قیمت تمام‌شده کالا و خدمات منتقل شود.یعنی مردم فقط مالیات نمی‌دهند؛ هزینه اجرای نظام مالیاتی و بخشی از هزینه اجرای نظام اداری دولت را هم از جیب خود پرداخت می‌کنند.🔹️ کاسب باید مالیات بدهد؛نه اینکه برای وصول مالیات، حسابدار و کارمند افتخاری دولت هم باشد!و مردم هم باید خدمات دولتی دریافت کنند؛نه اینکه برای انجام کارهای دستگاه‌های دولتی، نیروی انسانی و هزینه اجرای آن را از جیب خود تأمین کنند!🔹️ اگر قرار است دولت الکترونیک، زندگی مردم را ساده‌تر کند، خروجی آن نباید انتقال بروکراسی از پشت میز کارمند دولت به پشت میز کاسب، کافی‌نت‌دار، دفتر پیشخوان و دفاتر خدماتی باشد.🔹️ سامانه‌ای شدن خدمات، زمانی پیشرفت است که هزینه و پیچیدگی مردم را کاهش دهد؛ نه اینکه فقط محل انجام کار دولت را از اداره دولتی به کسب‌وکار مردم منتقل کند.🆔 @taxinformation