🔹️حکایتی منسوب به امیرکبیر که در ۲۰ دی ۱۲۳۰ در حمام فین کاشان به قتل رسید🔸️روزی پاره‌دوزی را که طف

🔹️حکایتی منسوب به امیرکبیر که در ۲۰ دی ۱۲۳۰ در حمام فین کاشان به قتل رسید🔸️روزی پاره‌دوزی را که طفلش به آبله مرده بود آوردند. به او فرمود: «ما که آبله‌کوب مجانی فرستاده‌ایم.»گفت: «ندانستم» فرمود: «پنج تومان جریمه دهد.» گفت: «ندارم.» دست در جیب کرد. پول به او داد و فرمود:«به صندوق جریمه بده. حکم بر نمی‌گردد.» چنان کرد. چند دقیقه‌ دیگر بقالی را آوردند که طفلش مرده بود. با او نیز همین مقاوله و همان معامله شد. پس از رفتن آن دو فقیر، امیر مانند زن جوان مرده زار زار گریست. در آن حال میرزا آقاخان رسید. سبب گریه پرسید. فرمود: «خبر مرگ دو اولادم را آورده‌اند.» میرزا آقاخان متوحش شد که میرزا احمدخان پسر امیر مرده. ملازمان به او گفتند دو کودک شیرخواره پاره‌دوز و بقالی از آبله مرده. میرزا جسورانه گفت: «این گریه برای دو شیرخوار بقال و چقال است؟»آن شیرمرد فرمود: «تمام ایرانی‌ها اولاد حقیقی من‌اند و من می‌خواهم نسل ایرانی چندان شود که زمین را فرا گیرد. چرا باید جاهل باشند که به اثر آبله نکوبیدن بمیرند؟»*منبع این حکایت "منسوب" به امیرکبیر کتاب «آگهی شهان از کار جهان» میرزا حسن جابری اصفهانی از علمای اواخر دوران قاجار است