"ما را بخاطر بیاور ما را که تازه جوانانی ۲۲ ساله بودیم شور عشق در سینه داشتیم و پیش از آنکه عاشق شوی

"ما را بخاطر بیاور ما را که تازه جوانانی ۲۲ ساله بودیم شور عشق در سینه داشتیم و پیش از آنکه عاشق شویم سینه بر خاک سوده مردیم" شعرخوانی عزت ابراهیم‌نژاد از کشته‌شدگان جریانات ۱۸ام تیر کوی دانشگاه ▫️@tbzmed_anjomanما را به خاطر بیاور... شبیخون به گهواره‌ی اندیشه؛ بازخوانی فاجعه ۱۸ تیر ۱۳۷۸ در تلاقی کلمه، قانون و حافظه جمعی۱۸ تیر در تقویم سیاسی و حافظه جمعی ایران، یک سطر از گذشته نیست؛ نقطه اتکایی است برای بازخوانی نسبت میان دانشگاه، جامعه و حاکمیت قانون.این روز، یادآور یکی از تلخ‌ترین وقایع در تاریخ معاصر دانشگاهی است؛ روزی که در آن، ساحتِ منزه علم و اندیشه دستخوش آسیبی عمیق شد. واقعه‌ای که علیرغم گذشت سال‌ها، به‌دلیل عدم برخورد قاطع با مسببان خودسر آن، همچنان به‌عنوان یک مطالبه‌ی تاریخی برای عدالت و حفظ کرامت دانشجو در حافظه نسل‌ها زنده مانده است. ۱. اصالت حرکت دانشجویی؛ نفی روایت‌های بیرونیوقایع ۱۸ تا ۲۳ تیر ۱۳۷۸، واکنش عمیق، ارگانیک و خودجوشِ جنبش دانشجویی در اعتراض به تضییع حقوق رسانه‌ای و توقیف روزنامه «سلام» بود. در طول این سال‌ها، بارها تلاش شد تا این موج اصیل، به جریان‌های خارج از دانشگاه یا سناریوهای بیگانه پیوند داده شود؛ اما بررسی‌های رسمی وقت نشان داد که این حرکت، خاستگاهی کاملاً درون‌دانشگاهی، صنفی و برخاسته از دغدغه‌های مدنی داشت؛ تجلی اراده‌ی نسلی که در دفاع از آزادیِ قانونیِ «کلمه» صدای اعتراض خود را بلند کرد. ۲. بازخوانی شب حادثه؛ ورود عناصر غیرمسئول به حریم دانشگاهبامداد ۱۸ تیر، ورود نیروهای خودسر و عناصر افراطی به حریم خوابگاه دانشجویان در کوی دانشگاه تهران و متعاقباً دانشگاه تبریز، فاجعه‌ای ناگوار را رقم زد. آسیب به اموال، تعرض به فضای امن دانشجویان در نیمه‌شب و ایجاد جراحت‌های سنگین بر پیکر دانشگاهیان، لکه‌ای تاریک در مدیریت بحران آن مقطع بود. بعدها در گزارش‌های کمیته‌ی تحقیق شورای عالی امنیت ملی نیز رسماً تأیید شد که این یورش، فاقد مجوزهای قانونی لازم بوده و رفتارهای خودسرانه در شکل‌گیری آن نقش اساسی داشته است. ۳. سیمای مظلومیت؛ روایت نام‌هایی که ماندگار شدنددر میان خیل آسیب‌دیدگان آن حوادث، برخی نام‌ها به نمادهای ازلی و ابدی ۱۸ تیر بدل شدند:▫️ شهید عزت‌الله ابراهیم‌نژاد؛ فارغ‌التحصیل حقوق قضایی و شاعری جوان که جان باختن مظلومانه‌اش در حاشیه این واقعه، قلب جامعه دانشگاهی را فشرد و نماد معصومیتی شد که در تلاطم رفتارهای خودسرانه قربانی گشت.▫️ جاویدنام سعید زینالی؛ دانشجویی که در بحبوحه حوادث آن ایام ناپدید شد و سال‌هاست پیگیری‌های صبورانه مادری اسطوره‌وار برای یافتن اثری از او، به یکی از غم‌انگیزترین جلوه‌های دادخواهی مدنیِ آرام تبدیل شده است.۴. فرجام حقوقی پرونده؛ ضرورت پاسخگوییروند رسیدگی به پرونده کوی دانشگاه در سال‌های بعد، نتوانست افکار عمومی و جامعه دانشگاهی را قانع سازد. تبرئه بسیاری از عوامل حادثه و تمرکز اتهامات بر مسائل فرعی، انتقادات گسترده‌ای را از سوی چهره‌های منصف سیاسی، مذهبی و دانشگاهی وقت به همراه داشت. در برابر این روند، صدای اعتراض دلسوزان کشور طنین‌انداز شد که بر ضرورت صیانت از حقوق قانونی دانشجویان تاکید کردند. اصرار بر روشن شدن تمام زوایای این واقعه، تاکید همیشگی جنبش دانشجویی بر حاکمیت مطلق قانون و نفی خودسری است. ما را به خاطر بیاور!"ما را که تازه جوانانی بیست و دو ساله بودیم"،"شور عشق در سینه داشتیم""و پیش از آن که عاشق شویم، سینه بر خاک سوده مُردیم...""ما را به خاطر بیاور!""ما را که سینه‌سرخانی خنیاگر بودیم و ده به ده""نه در آسمان و نه در کوهسار و نه بر شاخسار،""که در بازار، پیش از آن که آوازه‌خوان شویم،""بر شاخه‌ای تکیده از تکیه‌گاه خویش، جان واسپردیم..."(سروده‌ای ماندگار از شهید عزت‌الله ابراهیم‌نژاد)📌 منابع و مستندات تاریخی:گزارش رسمی کمیته تحقیق شورای عالی امنیت ملی (۱۳۷۸) / بیانیه‌ها و مواضع مراجع مذهبی و چهره‌های قانونی وقت / مستندات مکتوب وکلای پرونده کوی دانشگاه.#۱۸تیر #کوی_دانشگاه #شهید_عزت_الله_ابراهیم_نژاد #سعید_زینالی #جنبش_دانشجویی #حقوق_دانشجو🆔 @tbzmed_anjoman