✅عوامل مولد كاهش آبستنی و سقط جنین در گاودر زمان تشخیص آبستنی در گاوها دام هایی كه توانایی باروری ند

✅عوامل مولد كاهش آبستنی و سقط جنین در گاودر زمان تشخیص آبستنی در گاوها دام هایی كه توانایی باروری نداشته و آبستن نشده اند مشخص می گردند كه در این ارتباط عوامل مختلفی مد نظر قرار می گیرند از قبیل : نازایی ها , سقط جنین های زودرس , زایمان پیش موعد , اتلاف گوساله های ضعیف تازه متولد شده و نیز عدم توانایی باروری در گاوهای نر كه علل تاثیر عوامل مذكور را میتوان مربوط به یكی از گروه های زیر دانست: مدیریت نادرست نقص ژنتیكی عوامل محیطی مانند تغذیه , سموم بیماریهای عفونیبا توجه به اینكه اجرای مدیریت نادرست و تغذیه نامناسب از معمولی ترین علل ایجاد كننده سقط جنین میباشد با اینحال در اینجا صرفا بیماریهای عفونی مورد بحث قرار می گیرد . اكثر بیماریهای عفونی مولد سقط جنین دارای نشانه های درمانگاهی واضح بوده ولی تشخیص نهایی آنها متلزم خدمات فوری تشخیص آزمایشگاهی دامپزشكی می باشد. یكی از مشكلات تشخیص آبستنی این است كه گاهی فتوسهای سقط شده پیدا نشده و دام سقط كرده فقط دارای ترشحات سفید رنگ از واژن بوده كه از این نظر دامدار به گمان ابستن نشدن دام , مجدد او را مورد تلقیح قرار میدهد و از این طریق كه باعث انتشار عفونت می گردد بایستی این موضوع را مد نظر قرار داد. علی ایحال با توجه به اینكه ضررهای اقتصادی ناشی از نازاییها, كاهش باروری و سقط جنین در دامداریهای با تولید بالا بسیار با اهمیت و قابل ارزیابی می باشد لذا در اینجا به مطالعه اجمالی گروه بیماریهای عفونی مولد سقط جنین در گاو می پردازیم این بیماری به نام ویبریوزیس (vibriosis) نیز نامیده می شود . بیماری آمیزشی مزمنی است كه عامل آن باكتری كامپیلوباكترفتوس و نه ریالیس (campilobacter fetus venerialis) نام دارد . راه انتقال آن آمیزشی بوده و از طریق دام نز به دام ماده می باشد باكتری پس از ورود و عبور از سرویكس طی مدت یك هفته به رحم رسیده و در آنجا جایگزین می گردد. عفونت رحمی مدت 3 الی 5 روز طول می كشد و در این مدت دام آلوده دارای ترشحات سفید رنگ چسبنانكی است كه از این نظر باعث انتشار عفونت به محیط می شود . معمولا رحم پس از چند ماه عاری از باكتری شده و دام آلوده ظاهرا بهبود می یابد و ممكن است آبستن شود ولی با اینحال بیماری در گله ظاهر گشته و از این نظر دام آلوده می تواند منبع آلودگی و انتشار باكتری در بین دام های دیگر باشد . دام نر آلوده دارای نشانه درمانگاهی خاصی نبوده ولی به عنوان منبع اصلی انتقال بیماری محسوب می گردد. درمان آنتی بیوتیكی بیاستی 3 هفته بعد از شروع بیماری انجام پذیرد. برای كنترل و پیشگیری ,‌انجام واكسیناسیون توصیه می شود. معمولاً هر سال 10 روز قبل از عمل تلقیح انجام می گیرد دام های نر و ماده لازم است واكسینه شوند و دامهای واكسینه شده بایستی از سایر دامها به مدت 6 هفته جدا بمانند .@td1400🐄🐄🐄🐑🐑🐏🐏🐐🐐🐃🐃🕊