خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی جانسوزهر طرف می سوزد این آتشپرده ها و فرشها را ، تارشان با پودمن به هر س

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی جانسوزهر طرف می سوزد این آتشپرده ها و فرشها را ، تارشان با پودمن به هر سو می دوم گریاندر لهیب آتش پر دودوز میان خنده هایم تلخو خروش گریه ام ناشاداز دورن خسته ی سوزانمی کنم فریاد ، ای فریاد ! ی فریادخانه ام آتش گرفته ست ، آتشی بی رحمهمچنان می سوزد این آتشنقشهایی را که من بستم به خون دلبر سر و چشم در و دیواردر شب رسوای بی ساحلوای بر من ، سوزد و سوزدغنچه هایی را که پروردم به دشواریدر دهان گود گلدانهاروزهای سخت بیماریاز فراز بامهاشان ، شاددشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لببر من آتش به جان ناظردر پناه این مشبک شبمن به هر سو می دومگریان ازین بیدادمی کنم فریاد ، ای فریاد ! ای فریادوای بر من، همچنان می‌سوزد این آتشآنچه دارم یادگار و دفتر و دیوانو آنچه دارد منظر و ایوانمن به دستان پر از تاولاین طرف را می کنم خاموشوز لهیب آن روم از هوشز آن دگر سو شعله برخیزد، به گردش دودتا سحرگاهان، که می داند که بود من شود نابودخفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر