⭕️ راز گریم جیمزچرا جلدهای اکونومیست ماندگارند؟✍🏻 آسیه اسدپور/ نویسنده نشریه🔹گریم جیمز در مقام طرا

⭕️ راز گریم جیمزچرا جلدهای اکونومیست ماندگارند؟✍🏻 آسیه اسدپور/ نویسنده نشریه🔹گریم جیمز در مقام طراح جلد، مسئولیت «تقطیر معنا» در قاب‌های هفتگی را ایفا می‌کرد. او نه‌فقط مجری، بلکه شریک مفهومی تحریریه بود و پیچیدگی‌های ژئوپولیتیک و اقتصادی را استعاره‌های ماندگار بصری می‌کرد. اما فرآیند کلی جلد از جمعه آغاز می‌شد. در جلسه تحریریه، سردبیران هر بخش، ایده‌هایشان را مطرح می‌کردند. گاهی ساعت‌ها طول می‌کشید تا مشخص شود کدام داستان یا پرونده باید روی جلد بنشیند. دوشنبه جلسه‌ای دیگر برگزار می‌شد تا تصمیم‌ها نهایی شود. بعدازظهر همان روز، جیمز، ایده‌هایش را به گروهی از سردبیران ارشد، استیون پچ (مدیر هنری) و دیگر اعضای تیم می‌داد و چهارشنبه‌شب، نوبت خودش بود. 🔹جیمز که حالا از او به «نهاد اکونومیست» یاد می‌شود، حدود سال ۱۹۶۰ یا ۱۹۶۱ متولد شد. از زندگی خصوصی او اطلاعات زیادی در دسترس نیست؛ اما محرزترین جزئیات از وی تحصیلاتش است. جیمز، مدرک کارشناسی طراحی گرافیک خود را از کالج هنر میدستون گرفت. این آموزش کلاسیک بریتانیایی، پایه‌ای محکم برای درک او از ترکیب‌بندی و تایپوگرافی شد و به او قدرت «تفسیر بصری» داد تا از پیچیدگی‌های استدلالی اقتصاد و سیاست جهان رمزگشایی کند. او تا سال 1995، طراح جلد کتاب در انتشارات پان مک‌میلان بود و به مهارت فشرده‌سازی ایده‌های پیچیده در یک تصویر واحد دست یافت.🔹اکونومیست در چند دهه گذشته، با ۱۵۴۰ کارمند، مسیری متفاوت از روزنامه‌های خبری رایج را طی کرده است. این مجموعه، به‌جای رقابت در سرعت انتشار خبر، بر «صدای نهادی» و «پارادوکس بی‌نامی» تکیه می‌کند؛ به این معنا که مقالات نه از زبان یک نویسنده خاص، بلکه از جانب کل نهاد «اکونومیست» منتشر می‌شوند تا اعتبار جمعی نشریه، فراتر از نظرات شخصی نویسندگان، حفظ شود. مضاف بر اینکه، این نشریه از طریق مانیفست‌های تصویری روی جلد و تحلیل‌های هفتگی‌اش، حالا دیگر فقط خبر ارائه نمی‌دهد، بلکه چهارچوب‌های فکری لازم برای درک نظم جدید جهانی را به شیوه‌ای روایی، ملموس و منسجم در اختیار نخبگان سیاسی، اقتصادی و مالی جهان می‌گذارد و اغلب جلدهای آن، نقشه اقتصادی یا سیاسی دنیا را ترسیم و پیش‌بینی می‌کنند.🔹جلد جولای ۲۰۱۰، با تیتر «اوباما علیه BP» که بر پایه عکسی از لری داونینگ برای رویترز شکل گرفت، یکی از نمونه‌های کلاسیک مناقشه بر سر «ویرایش برای معنا» شد، چون درحالی‌که منتقدان حذف افراد از کادر عکس اصلی را دستکاری واقعیت خواندند، تحریریه آن را ضرورتی برای تمرکز بصری بر روایت اصلی دانست. یا جلد آگوست ۲۰۱۷ که چهره ترامپ را با کوکلاکس‌کلان درهم آمیخته بود، صدای رئیس‌جمهور را به پژواک نژادپرستی ساختاری پیوند زد و چنان واکنش‌برانگیز شد که همزمان از سوی هواداران توهین‌آمیز و از سوی منتقدان شجاعانه خوانده شد. #تجارت_فردا@tejaratefardaمتن کامل گزارش را اینجا مطالعه کنید.