قطعه خطرناک و شیطانی Vexations برای پیانو در تاریخ نهم سپتامبر سال ۱۹۶۳ جمعیت کوچکی از هنرمندان و هن

قطعه خطرناک و شیطانی Vexations برای پیانو در تاریخ نهم سپتامبر سال ۱۹۶۳ جمعیت کوچکی از هنرمندان و هنردوستان٬ برای شنیدن قطعه ای موسیقی که هفتاد سال پیش برای پیانو نوشته شده بود ٬ در سالن تئاتر « پاکت » ( Pocket Theatre ) در نیویورک حضور پیدا کردند.با آن که « اریک ساتی» ( Erik Satie ) برای نوشتن این قطعه تنها نیمی از یک کاغذ نُت را سیاه کرده بود٬اما تا آن روز اجرای قطعه غیرممکن به نظر می آمد. آن چه اجرای این قطعه را ناممکن می کرد توصیه ی ساتی در مورد نحوه ی اجرای آن بود. خالق « وِکسِیشِن» ( Vexations ) در سال ۱۸۹۳ روی نسخه ی دست نوشته اش توصیه کرده بود که اجرای کامل این قطعه شامل هشت صد و چهل بار تکرار موتیفی است که روی این کاغذ نوشته شده است . اما این موتیف به تنهایی ٬ حتی قبل از آن که تکرار شود ساختار پیچیده ایی دارد و مجموعه ای از احساسات متضاد را برمی انگیزد: موتیفی ملایم اما مزین به لحنی تهدید آمیز؛ موتیفی نفیس که یکباره از خط حرکتش منحرف می شود ؛ موتیفی متواضع اما سخت گیر و زیاده خواه در برابر شنونده اش ؛ ساتی روی همان کاغذ نُت جمله ای را با عنوان « یادداشت نویسنده» گنجانده بود که به راهنمایی برای نوازندگان می مانست اما لحنی اخطار آمیز داشت : « برای نواختن این موتیف ٬که هشتصد و چهل بار تکرار می شود٬ بهتر است نوازنده پیشاپیش خود را آماده کند : در سکوتی عمیق و سکونی بسیار جدی».@Teoriboniadi_music