❣اهمیت شخصی همان‌جایی است که انرژی نشت می‌کند.هر بار که تو خودت را «مرکز ماجرا» می‌گیری،به #جهان اجا

❣اهمیت شخصی همان‌جایی است که انرژی نشت می‌کند.هر بار که تو خودت را «مرکز ماجرا» می‌گیری،به #جهان اجازه می‌دهی تو را هل بدهد.این یعنی ضعیف شدن ادراک.یعنی از دست دادن جهت.یعنی تبدیل شدن از یک جنگجو به یک موجود واکنش‌گر.#واکنش یعنی #شکست.از لحظه‌ای که واکنش نشان می‌دهی،دیگر تو انتخاب نمی‌کنی.جهان از طرف تو انتخاب می‌کند.و این دقیقاً همان اتلاف عظیم انرژی استکه ناوال‌ها همیشه درباره‌اش هشدار می‌دهند.وقتی اهمیت شخصی فرو بریزد،اتفاق مهمی می‌افتد:دیگر چیزی نمی‌ماند که جهان بتواند تحریکش کند.تو از «مرکز آرام» عمل می‌کنی،نه از زخمی که دنبال تأیید یا دفاع می‌گردد.در این حالت، دیدت تیز می‌شود.توجهت متمرکز می‌شود.و انرژی‌ات دیگر در بحث‌های احمقانهٔ «من و بقیهٔ دنیا» هدر نمی‌رود.جنگجو می‌فهمد که آگاهی میدان است،نه دنبال‌روِ موج‌ها.وقتی این را بفهمی،جهان بیرون از حالت ارباب در می‌آید و می‌شود صرفاً «#اطلاعات».تو انتخاب می‌کنی چه چیزی ارزش انرژی داردو چه چیزی را باید از مسیر ادراکت حذف کرد.