صبح بخیر ای سوارکارِ آفتاب، که بر پهنه‌ی دشت سحر میتازی! باد در گیسویت نوازش می‌بافد، و اسبت با خ

صبح بخیر ای سوارکارِ آفتاب، که بر پهنه‌ی دشت سحر میتازی! باد در گیسویت نوازش می‌بافد، و اسبت با خورشید هم آواز می‌شود. راهی که می‌پیمایی، سبز از امید است، هر سمِ تو ترانـه‌ای از عشق می‌سراید. پیش رو، افق بی‌پایانِ روشنی است، و پشت سرت، سایه‌ها می‌گریزند... برو ای سوارِ باد و آفتاب، که جهان با حرکت تو بیدار می‌شود! 🌄@text_horse