گاهیدلت از سن و سالت میگیردمیخواهی کودک باشیکودکی که به هر بهانه ایبه آغوش غمخواری پناه میبرد...بزرگ که باشی؛باید بغض های زیادی رابی صدا دفن کنیپرویز پرستویی