هو العلی العظیمآن که به درد طلب دچار شود دیگر هیچ چیز از دنیا برایش ارزشمند نیست. یکی از شاگردان شیخ رجبعلی خیاط(کربلایی احمد) سه روز در حرم سیدالشهداء ایستاده بود و از حضرت طلب کرد تا چیزی به او بدهد و بعد از سه روز دید قدرتی از طرف حرم سیدالشهداء به او القاء می‌شود. تعبیر ایشان این بود که گویی کل عالم مثل گردو در مشت من است و چنین قدرت عظیمی به او بخشیده شده بود. او سواد ظاهری نداشت ولی انسان بزرگی بود. او به سیدالشهداء رو کرد و گفت: «حسین جان اینها چیست به من می‌دهی؟ مگر من اینها را خواستم؟ من خودت را خواستم». گفتنش ساده است اما عمل به آن بسیار سخت است. باید به آنجا برسی که کل عالم در مشتت باشد و باز بگویی نمی‌خواهم و فقط تو را می‌خواهم و فقط این درد را طلب کنی. دردی شیرین که کلید تمام گنج‌های نهان است.♦️المحاضرات فی النجف الاشرف @m_h_esfahani