شین والش یکی از پیچیده‌ترین شخصیت‌های سریال واکینگ دد بود.اون اولش به عنوان صمیمی‌ترین دوست ریک وارد داستان شد؛ مردی که وقتی همه چیز داشت دور و برش فرو می‌پاشید، تمام تلاشش رو کرد تا از لوری و کارل محافظت کنه. اما آخرالزمان فقط دنیای اطراف شین رو عوض نکرد، بلکه ذره‌ذره خودِ شین رو هم تغییر داد. 🥀چیزی که شین رو این‌قدر جذاب می‌کنه اینه که اون صرفاً یه آدم‌بدِ کلیشه‌ای نبود. اون خیلی زود فهمید که قوانین قدیمی جامعه دیگه رنگ باخته. در حالی که ریک هنوز داشت چنگ می‌زد تا انسانیت و اخلاقیاتش رو حفظ کنه، شین حقیقتِ بی‌رحم این دنیای جدید رو پذیرفته بود. برای اون، بقا حرف اول و آخر رو می‌زد و خب، گاهی اوقات بقا یعنی انجام دادن کارهایی که ریک عمراً نمی‌تونست باهاشون کنار بیاد. رابطه شین با ریک، قلب تپنده کل داستانش بود. این دو تا قبل از آخرالزمان مثل داداش بودن، اما برگشتنِ ریک تمام چیزهایی رو که شین در غیابش ساخته بود، به هم ریخت. حسش به لوری، وابستگی شدیدش به کارل، حسادتش به ریک و وسواسش برای زنده موندن، یواش‌یواش اون رو از اون آدمی که قبلاً بود فرسنگ‌ها دور کرد. اون رویارویی نهایی بین شین و ریک هنوز هم که هنوزه یکی از تکان‌دهنده‌ترین و قوی‌ترین لحظات کل سریاله. شین می‌خواست ریک دنیا رو همون‌طوری ببینه که خودش می‌دید، اما در نهایت، خودش تبدیل شد به همون خطری که سعی داشت بقیه رو ازش نجات بده. غم‌انگیزترین جاش اینه که شین کاملاً هم اشتباه نمی‌کرد؛ غریزه‌اش درباره این دنیای جدید خیلی وقت‌ها درست از آب درمی‌اومد، اما روش‌هاش بودن که در نهایت نابودش کردن. جان برنتال با بازی فوق‌العاده‌اش چنان ابهت و شدتی به شخصیت شین داد که حتی بعد از مرگش هم حضورش تا آخر سریال حس می‌شد. شین والش هیولا به دنیا نیومده بود؛ اون آدم خوبی بود که کم‌کم خودش رو متقاعد کرد برای زنده موندن، چاره‌ای جز هیولا شدن نداره. و شاید دقیقاً همین موضوعه که شخصیتش رو این‌قدر تراژیک و غمناک می‌کنه🖤#Video | #Shane🎮 | @The_WalkingDead