دوازدهم تیرماه، سالگرد درگذشت میرزاده عشقی (۱۲۷۳-۱۳۰۳)خاکم به سر، ز غصه به سر، خاک اگر کنمخاک وطن که رفت، چه خاکی به سر کنم؟آوخ کلاه نیست وطن تا که از سرمبرداشتند، فکر کلاهی دگر کنممرد آن بود که این کُلهَش بر سر است و، من:نامردم ار که بی کله، آنی به‌سر کنممن آن نی‌ام که یکسره تدبیر مملکتتسلیم هرزه‌گرد قضا و قدر کنمزیروزِبَر اگر نکنی خاک خصم ماای چرخ! زیر و روی تو، زیروزِبَر کنمجایی است آرزوی من ار من به آن رسماز روی نعش لشکر دشمن گذر کنممعشوق «عشقی» ای وطن، ای مهد عشق پاک!ای آن‌که ذکر عشق تو شام و سحر کنم:«عشقت نه سرسری است که از سر به در شودمهرت نه عارضی است که جای دگر کنمعشق تو در وجودم و مهر تو در دلمبا شیر اندرون شد و با جان به در کنم»@theapll