▫️«هفته به هفته»های «تئاترکده»؛🎭از قناری ممنوع‌الکار تا تداوم قیمت‌گذاری‌های نجومی بلیت‌‎ها!👇👇👇✔

▫️«هفته به هفته»های «تئاترکده»؛🎭از قناری ممنوع‌الکار تا تداوم قیمت‌گذاری‌های نجومی بلیت‌‎ها!👇👇👇✔️خب ما که برگشتیم و این در حال حاضر مهم‌ترین خبر تئاتری جهان است، مخصوصاً حالا که از آخرین نوشتار این ستون #تئاترکده ۲۳۰روز می‌گذرد. با این حال امیدواریم دیگر مملکت‌مان درگیر جنگ و مشتقاتش نشود تا ما هم اینجا باشیم و نمک بریزیم و فحش بخوریم؛🔹مدرسان هفتهیک مدت ما نبودیم این هوش مصنوعی یک پرامپت آماده داد که شما اسم و رسم را بدهید تا برای‌تان پوستر درست کند. واویلا شد... همین مسأله باعث شد به مدرسان تئاتر مشهد هم افزوده شود. حالا هرکسی اسمش را می‌دهد آقای جی‌پی‌تی برایش یک پوستر می‌سازد که مردم را به ثبت‌نام در کلاس‌های‌شان دعوت می‌کند. این برای هزارمین دفعه است که از حراستی‌ها خواهش می‌کنیم ورود کنند. مردم ساده‌اند؛ گول ۴تا فریم فیلم و عکس تئاتر را می‌خورند و ثبت‌نام می‌کنند. قبلاً که این تبلیغات الکی کمتر بود، در موسسات [به اصطلاح معتبر] این شهر بچه‌های مردم را سرکیسه می‌کردند و قول می‌دادند آخر ترم یک نمایش هم با کارگردانی «فلانی» بازی می‌کنید ولی فلانی حوصله نداشت و پول می‌گرفت و نمایشی تولید نمی‌کرد!🔸کارگردان هفتهحالا درست است که «دانوش یزدان‌پناه» یک وقتی جوان بود و جویای نام، بی‌تجربه بود و دوست داشت دیده شود و به ما می‌گفت «قناری‌کده» اما این دلیل نمی‌شود حالا که مثل قناری‌‌های افسرده گوشه قفس کز کرده، درباره‌اش ننویسیم. بنده خدا این همه تلاش کرد نمایشش را در سالن اصلی تئاتر شهر روی صحنه برده، اما اجازه ندارد اسمش را بزند، چرا؟ نمی‌دانیم! کاش این ماجرای ممنوع‌الکاری‌ها [یا هرچه که اسمش هست] هم بالاخره به یک سامانی برسد. تئاتر که برای بچه‌ها پولی ندارد، حداقل حقوق معنوی‌شان حفظ شود و اسم و رسم‌شان یک‌جایی دیده شود. با این حال برای ثبت در تاریخ و برای اینکه بقیه بدانند این‌جا می‌نویسیم که «کارگردان نمایش اسفندیار رعدخون، دانوش یزدان‌پناه است، فقط اجازه ندارد اسمش را جایی منتشر کند.🔹نظارت هفتهبدون اینکه به پارگراف قبلی ربطی داشته باشد بگوییم یک نفر نیست به قیمت‌گذاری بلیت‌های تئاتر این شهر نظارت کند؟ یعنی یک انسان فرهیخته چطور شده که فکر کرده باید بلیت یک میلیون تومانی برای یک نمایش بفروشد؟ اصلاً چطور به این فکر کرد که یک خانواده مثلاً ۵نفره باید برای دیدن تئاترش ۳-۴میلیون تومان هزینه کند؟ حالا اینجا که خودمانیم و غریبه بین‌مان نیست. چه چیزی عرضه می‌کنیم که توقع داریم مردم برای ما چنین هزینه‌ای کنند؟ به هرحال یا با اعداد غریبه‌ایم یا خودمان را خیلی آدم‌های باکیفیتی حساب می‌کنیم. وگرنه در تهران نمایش سالن اصلی گران‌ترین بلیتش ۷۰۰هزار تومان است، یا نمایشی با بازی «هوتن شکیبا» و «حسن معجونی» با بلیت ۹۰۰هزار تومانی [آن‌هم فقط ردیف اول] روی صحنه هستند!🔸انتصاب هفته«مجتبی قیطاقی» احتمالاً نخستین معاون هنری ارشاد باشد که از کارش برکنار نشد و با عزت و احترام رفت. پیش از این امثال «جلیل سروری» و «رضا هژبرکلالی» و سایرین توسط مدیرکل بدرقه شدند و نفر جدید معرفی شد، اما قیطاقی مدت مأموریتش به اتمام رسید و به آموزش و پرورش بازگشت. قیطاقی [با همه ضعف‌هایش] برای تئاتر استان تلاش کرد، گرچه خیلی جاها زورش نرسید. با این حال کسی که به جای او آمده با تئاتر غریبه نیست؛ به هر حال هرچه نباشد او سال‌هاست که پوسترهای تئاتر را ممیزی می‌کرد و اجازه انتشارشان را نمی‌داد! «محسن سمیع» جوان است و باانگیزه و همین که مدیرکل اجازه نداده از نیروهای بیرونی بهش قالب کنند، جای شکرش باقی است. 🔹مطالبه هفتهاما با روی کار آمدن معاون جدید هنری، مطالبه جامعه تئاتری چیست؟ اینکه اولاً برای گرفتن یک مجوز آواره این اتاق و آن اتاق نشوند، دوماً یک خانواده هزار نفری معطل گردهمایی دوشنبه‌های یک خانواده ۵نفره نشوند و سوماً اگر از همه این‌ها گذر کردند حالا یک مجوز ۴روزه برای‌شان صادر نشود و در بدترین حالت مثل قدیم برای دو هفته از اجرای‌شان خیال‌شان راحت باشد. همین‌ها اگر حل شود، اعصاب و روان خانواده تئاتر آرام می‌شود و با خیال راحت‌تری سرگرم تولیدات می‌شوند. در کنار این‌ها البته تعیین تکلیف جشنواره استانی امسال که [در فاصله ۳ماه تا برگزاری‌اش] هنوز هیچ خبر موثقی از آن در دست نیست، هم برای تئاتری‌ها مهم است. خلاصه اینکه سر آقای سمیع این اول کاری شلوغ شده، کاش به همه‌اش برسد.#هفته_نگار🔻🔺🔻🔺از تئاتر مشهد باخبر باشید...@theaterkade