📌کاهش مقاومت غلتشی تایر و کاهش وزن تایر در دستور کار شرکت‌های ایرانی است🔹دکتر سعید تقوایی، معاون نوآوری و فناوری یزدتایر: اقداماتی که در حال حاضر در صنعت تایر ایران صورت می‌گیرد، با هدف کاهش ردپای کربن نیست، بلکه هدف آن افزایش کیفیت تایر و حتی در برخی موارد اهدافی مثل انطباق با استانداردهای بین‌المللی (دریافت استاندارد ایمارک) و ... است. به‌عبارتی هدف از این قبیل اقدامات کاهش ردپای کربن نبوده، ولی در کنار آن، اثر کربن هم کاهش می‌یابد. به‌عنوان مثال وقتی ما وزن تایر را کاهش می‌دهیم، در اصل موضوع بهره‌وری در راستای سوددهی بیشتر شرکت مدّ نظر تولیدکننده بوده نه کاهش ردپای کربن. چرا؟ چون موضوع سود برای بنگاه‌ها از اهمیت حیاتی برخوردار است؛ درحالی که هنوز مساله آلایندگی به یک الزام تبدیل نشده است. از همین فرصت استفاده کرده و به این نکته اشاره می‌کنم که امسال اگر شرکت‌های تایری بین ۴ تا ۶ درصد سود خود را از محل بهره‌وری کسب نکنند، نمی‌توانند با روش‌های گذشته مانند افزایش قیمت به سوددهی پایدار برسند. این بهره‌وری هرچند روی اثر کربن به صورت مستقیم تاثیرگذار است، اما نگاه تولیدکننده در این‌جا متفاوت است.🔹مساله دیگر موضوع توجیه‌پذیری به کارگیری راهکارهای مختلف کاهش اثر کربن در فرآیند تولید تایر است. به‌عنوان مثال در حال حاضر راهکارهای متعددی برای کاهش مقاومت غلتشی تایر که این خود در کاهش رد پای کربن اثر به‌سزایی می‌گذارد، وجود دارد؛ مثل استفاده از سیلیکا، SSBR، استفاده از روغن‌های TDAE به‌جای روغن آروماتیک و بسیاری راهکارهای ساختاری به‌کارگرفته‌شده در مهندسی ساخت تایر. پر واضح است که در دنیای پیشرفته امروز، این اقدامات به بالاترین حد تاثیرگذاری خود در صنعت تایر رسیده‌اند و در راستای کاهش اثر کربن، راهکارهای دیگری را به‌کار گرفته‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به‌استفاده از پرس‌های پخت الکتریکال اشاره کرد که سهم به‌سزایی در کاهش رد پای کربن در چرخه عمر تایر دارد. ما درحال حاضر چه از لحاظ زیرساختی و چه مقولات مالی و امکان سرمایه‌گذاری، فاصله زیادی با عملیاتی کردن این راهکارها داریم؛ اما در صورت باز شدن درها به سمت دنیای فناوری، شرط بقای‌مان منطبق شدن با این روش‌هاست.🔹شما دقت کنید هنوز سالانه چیزی در حدود 400 هزار حلقه تایر باری سایز ۱۲۰۰/۲۴ بایاس که در دنیا منسوخ شده در حمل و نقل کشور به‌کار گرفته می‌شود که میزان مقاومت غلتشی آن به‌جای 6 (بر اساس استانداردهای E-MARK برای تایرهای باری و اتوبوسی رادیال) عددی در حدود ۱۴ است. این بدان معناست که میزان مصرف سوخت برای این تایر حداقل ۳۰ درصد بالاتر است که مصرف سوخت را افزایش و ردپای کربن را بالاتر می‌برد.🔹در کنار آن باید وضعیت تامین‌کننده‌های این صنعت را نیز که اغلب کارگاه‌های کوچک با بهره‌وری‌های پایین هستند و سهم زیادی در ردپای کربن دارند، در نظر گرفت. همه این موضوعات بدان معناست که در حال حاضر با این‌که می‌دانیم صنعت تایر ایران در مقوله ردپای کربن وضعیت مناسبی ندارد، اما عدد آن مشخص نیست و باید قابل اندازه‌گیری باشد. باید در گزارش‌های هیات‌مدیره به مجامع، میزان انرژی مصرفی به ازای هر تن تایر و همچنین میزان تولید گازکربنیک به ازای هر تن تایر در هر مرحله تولید مشخص باشد تا بتوان صنعت تایر کشور را در خصوص شاخص مصرف انرژی و ردپای کربن با شرکت‌های پیشرو در دنیا و استانداردهای جهانی مقایسه کرد./دنیای خودرو@tirenews ⬅ عضویت در کانال