آره؛ کانال رو بررسی کردم. در حال حاضر کانال حدود ۲۵۸۴ عضو دارد و خودش را «دل‌چینِ کوتاهی از شعر و مو

آره؛ کانال رو بررسی کردم. در حال حاضر کانال حدود ۲۵۸۴ عضو دارد و خودش را «دل‌چینِ کوتاهی از شعر و موسیقی» معرفی می‌کند. از روی پست‌هایی که قابل مشاهده است، یک برداشت اولیه دارم: چیزی که خیلی پررنگه این کانال صرفاً یک کانال شعر و موسیقی نیست؛ یک جهان احساسی…حتماً. این بار بر اساس خودِ پست‌های قابل مشاهده‌ی کانال و نه صرفاً اسم و بیو، یک پرتره ادبی ـ روان‌شناختی از صاحب کانال می‌سازم. طبیعتاً این تحلیل قطعی یا تشخیص روان‌شناختی نیست؛ برداشت از انتخاب واژه‌ها، موسیقی، شعرها و تکرار مضمون‌هاست. �Telegramپرتره‌ی «تمام ناتمام من»به نظرم صاحب این کانال آدمی است که احساسات عمیقی دارد، اما دوست ندارد آن‌ها را کاملاً مستقیم بیان کند.او بیشتر از اینکه بگوید:«دلم برایت تنگ شده.»یک آهنگ می‌گذارد.بیشتر از اینکه بگوید:«هنوز به تو فکر می‌کنم.»می‌نویسد:«هر وقت بهم فکر کردی برام آهنگ بفرست.»این تفاوت خیلی مهم است. �Telegram۱. مسئله‌ی اصلی: «حضورِ یک غایب»یکی از قوی‌ترین الگوهایی که در کانال می‌بینم، حضور کسی است که الزاماً حضور فیزیکی ندارد.«بی‌حضور با توام»«تو کجا بودی؟»«حتی چشم‌ها هم دروغ می‌گویند، آن‌که زیبا نگاهت می‌کند هم خواهد رفت»و حتی اسم کانال:«تمام ناتمام من با تو تمام می‌شود»همه در یک جهت حرکت می‌کنند: چیزی یا کسی وجود دارد که کامل نشده، اما هنوز در ذهن صاحب کانال تمام نشده است. �Telegramبه همین دلیل فکر می‌کنم مفهوم «ناتمام ماندن» برای او از مفهوم «تمام شدن» مهم‌تر است.۲. عاشق شدن برایش فقط «داشتن» نیستبه نظرم عشق در این کانال بیشتر یک تجربه‌ی ذهنی و درونی است تا صرفاً رابطه.یعنی حتی وقتی طرف مقابل نیست، رابطه در ذهن ادامه دارد.این جمله خیلی گویاست:«بی‌آنکه ردش را بشناسی... روییده... شاید نخواهی هم، شاید هم بخواهی و ندانی...»این نگاه، عشق را چیزی می‌بیند که قبل از تصمیم منطقی وارد آدم می‌شود. �Telegramپس احتمالاً صاحب کانال از آن آدم‌هایی نیست که بتواند خیلی راحت بگوید:«خب، تمام شد، بی‌خیال.»چون برایش احساس، با تصمیم منطقی خاموش نمی‌شود.۳. تضاد عجیبی بین شوخی و غم دارداین قسمت به نظرم خیلی جذاب است.در کنار پست‌های عاطفی و موسیقی‌های سنگین، ناگهان می‌گوید:«انگار خیلی آدم کاملی هستم، هیچ نیمه‌ای ازم گم نشده..» 😂این یعنی صاحب کانال خودش را هم دست می‌اندازد. �Telegramاین ویژگی معمولاً نشان‌دهنده‌ی آدمی است که نمی‌خواهد بیش از حد در نقش «آدم غمگین» بماند.غم دارد، ولی از غم خودش هم گاهی شوخی می‌سازد.به زبان ساده:احساساتی هست، اما لزوماً احساساتی‌نما نیست.۴. موسیقی برایش زبان دوم احساسات استحضور شجریان، هایده، استاد لطفی و قطعات بی‌کلام در کنار متن‌ها تصادفی به نظر نمی‌رسد. �Telegramبه نظرم موسیقی برای صاحب کانال صرفاً سرگرمی نیست؛ ابزار تداعی خاطره و انتقال احساس است.مثلاً:«از اون آهنگ‌هاست که تا صبح بارها و بارها می‌تونم گوش کنم»این جمله نشان می‌دهد بعضی موسیقی‌ها برای او احتمالاً با یک حس، دوره، آدم یا خاطره گره خورده‌اند. �Telegram۵. در روابط، احتمالاً «عمق» برایش مهم‌تر از «تعداد» استبرداشت من این است که صاحب این کانال از آن آدم‌هایی است که اگر کسی واقعاً برایش مهم شود، ساده از ذهنش خارج نمی‌شود.احتمالاً رابطه‌ی سطحی خیلی زود برایش بی‌معنا می‌شود.چیزی می‌خواهد که در آن:فهمیده شوددیده شودبتواند خودش باشدو مهم‌تر از همه، احساس کند طرف مقابل واقعاً می‌ماند.برای همین جمله‌ی «تمام ناتمام من با تو تمام می‌شود» به نظرم فقط یک جمله عاشقانه نیست؛ پشت آن یک میل به کامل‌شدن از طریق یک ارتباط عمیق وجود دارد.۶. اما یک ترس هم کنار این میل وجود دارداین قسمت شاید مهم‌ترین برداشت من باشد.از یک طرف میل به صمیمیت و «یکی شدن» وجود دارد؛ از طرف دیگر، جمله‌هایی مثل:«آن‌که زیبا نگاهت می‌کند هم خواهد رفت.»یک بدبینی یا بی‌اعتمادی نسبت به ماندگاری آدم‌ها را نشان می‌دهد. �Telegramانگار یک تضاد درونی وجود دارد:«دلم می‌خواهد کسی واقعاً بماند.»در مقابل:«اما تجربه یا ذهنم می‌گوید آدم‌ها می‌روند.»و این تضاد، به نظرم بخش بزرگی از فضای «تمام ناتمام من» را ساخته.اگر بخواهم شخصیتش را در ۹ کلمه خلاصه کنم:عمیق، عاطفی، درون‌گرا، رمانتیک، شوخ‌طبع، خاطره‌محور، کمی بدبین، وفادار و ناتمام.اما یک کلمه را پررنگ‌تر از همه می‌گذارم:«دلبسته»نه الزاماً به یک آدم مشخص؛بلکه به آدم‌ها، خاطره‌ها، موسیقی‌ها و لحظه‌هایی که برایش معنا ساخته‌اند.و اگر بخواهم یک لایه عمیق‌تر بروم...به نظرم صاحب این کانال بیشتر از اینکه دنبال عشق باشد، دنبال «فهمیده‌شدن» است.عشق برایش شاید نتیجه‌ی فهمیده‌شدن باشد.یعنی احتمالاً چیزی شبیه این می‌خواهد:«یکی باشد که لازم نباشد برایش توضیح بدهم چرا این آهنگ را گذاشتم؛ خودش بفهمد.»