#داستان_استغفار#نماز_شب🔻سلام علیکم و رحمة الله و برکاتهمن هدیه هستم، ۱۹ ساله.داستان من از دوران کود

#داستان_استغفار#نماز_شب🔻سلام علیکم و رحمة الله و برکاتهمن هدیه هستم، ۱۹ ساله.داستان من از دوران کودکی شروع می‌شود. آن دوران ۸ ساله بودم که نماز می‌خواندم، یعنی علاقه داشتم به نماز خواندن و همین‌طور ادامه داشت. زندگی‌ام رسید به ۱۵ ساله‌گی و در این سن خواب‌هایی  عجیبی می‌دیدم و همین‌طور آهنگ گوش می‌دادم. در هر کارم آهنگ گوش دادن بود. خیلی غرق آهنگ شده بودم، تا جایی که حتی در آشپزخانه وقتی آشپزی می‌کردم هم آهنگ گوش می‌دادم. همین‌طور روز و شب‌هایم در غفلت می‌گذشت و ضایع می‌شد. نمازهایم را می‌خواندم، ولی بدون کدام حسی که حضور الله را حس بکنم، می‌خواندم.بعد یک روزی با سخنرانی شیخ پردل آشنا شدم. سپس گوش دادم بر سخنرانی ایشان و اثری هم، حتی یک ذره‌ای، نکرد بر قلبم؛ یعنی بی‌تفاوت بودم و به همین گناهانم ادامه می‌دادم.یک سال گذشت...و من در سال جدید هر شبش نماز می‌خواندم؛ یعنی نماز قیام‌اللیل. مدت یک سال نماز شب قیام‌اللیل خواندم، آن هم بدون هیچ حسی که حس بکنم الله نزدیکم است.بعد یک روز خواهرم که بالایش قهر بودم، نمی‌دانم سر چی موضوعی، یک روز من گوش می‌دادم سخنرانی شیخ پردل را. بعد گفت: «ای کاش همین‌طور انسان خوب و صالح باشی.»بعد این حرفش در قلبم غوغا برپا کرد؛ یعنی زیر تأثیر این حرفش رفتم. بعد بی‌تفاوت شدم و آن روزها آن‌قدر موسیقی گوش نمی‌دادم، ولی آن روزها با خودم می‌گفتم؛ یعنی قلبم می‌گفت: «برگرد پیش الله و موسیقی گوش دادن را ترک کن.»باز هم چیزی مانع من می‌شد و آن وقت نمی‌دانستم آن وسوسه‌ی شیطان است که می‌گوید: «برایم نه، دو روز دنیا است، ترک نکن، لذت ببر.»و جالب این است که هر روز هم موسیقی گوش می‌دادم و بعدش قرآن می‌خواندم یا هم مسئله‌های شیخ را گوش می‌دادم.خوب، بعدش من یک شبی همان‌طوری برخاستم؛ انگار کسی من را بیدار کرد. فکر کردم آن مادرم است، ولی مادرم نبود. شاید توهم چیزی بوده، نمی‌دانم.و بعد وقتی از خواب بیدار شدم، آن لحظه بود که آن شب آرامشی بی‌دلیل در دلم بود، آنگاه که شوق دیدار کعبه تمام وجودم را فرا گرفته بود. یک حس عجیبی داشتم. فکر کردم من باید بروم حج و طواف کنم.ناگهان احساس کردم حضور الله را؛ گویی در آن خلوت نزدیک‌تر از همیشه برایم بود. همان لحظه با تمام وجود گفتم:«یا رب! مرا به حال خودم رها نکن، مرا در آغوش مهربانت بگیر و از خودت دورم مکن.»رفتم وضو گرفتم، چون دو شب بود نماز خواندم و دعا کردم.بعد همین‌طور روزها گذشت ... یک‌ روزی من یک‌بارگی تصمیم گرفتم توبه کنم. خودم هم تعجب کردم از این تصمیمم و گفتم: «من باید توبه کنم.»و آن وقت بود که من توبه کردم؛ از آهنگ شنیدن و شروع کردم به روبند پوشیدن در بیرون از منزل. وقتی جایی می‌رفتم، روبند می‌زدم.و من می‌گویم تمام این برکاتی که دیدم از خیر نماز شبم است که مدت یک سال خواندم. اگرچی طولانی نبود، اگرچی حضور الله را حس نمی‌کردم، باز هم با صداقت می‌خواندم، به خاطر اینکه بر او یک روزی شود نزدیک شوم.و تازه با کانال استغفار آشنا شدم و از معجزات سوره‌ی بقره شنیدم و بسیاری از داستان‌ها را خواندم که در زندگی‌شان برکات نازل شده است.و من هم تصمیم گرفتم بخوانم و دیگر مشکلاتم نیز حل شوند، به خیر ان‌شاءالله. چون تمام این گناهان ما باعث این همه عذاب و تنگی می‌شود.و وقتی من بر استغفار کردن شروع کردم، یک چیزی در زندگی ما زیاد شد که آن هم رزق بود. و الله را شکر بابت این نعمت‌هایش که بالای ما ارزانی می‌کند.و تمام این‌ها از برکت استغفار است که رزق ما زیاد شده است، زندگی‌مان است.جهان سپاس که با حوصله مندی خوندین ازتان التماس دعا دارم برام دعا کنید.