پس بس کنیم این جناح‌زدگی‌ها را. بس کنیم این یکدیگر را رد کردن را. بیایید با هم و کنار هم بنیشینم نه فراز هم. بیایید همفکری کنیم. بیایید خطاهای هم را به هم نجوا کنیم، قهر هم می‌کنیم، با هم حرف بزنیم. درهای رسانه را باز کنیم. سخنرانی را کمتر و گفتگو را بیشتر بکنیم. زود به هم لیبرال و متحجر نگوییم. راهکارهای یکدیگر را با مباحثه، متضارب کنیم و اما به دیوار نکوبیم. بگذاریم او را که منحرف می دانیم هم همۀ حرفش را بزند، چون حق دارد بگوید. «حقِ گفتن» را گرفتن، افتادن در دام طاغوت است و لو گوینده باطل و اشتباه بگوید و این قول به نسبیت حق نیست. این آیین گفتگو و سازوکار رشد علم است. اگر بنا باشد، فقط آنچه من حق می‌دانم گفته شود، می‌شود طاغوت! نظام اسلامی وقتی طاغوت نیست که حقِّ گفتن سخنان دیگراندیشانه رعایت شود و لو گوینده از نظر من باطل و مخالف بگوید. در دهان کسی نزنیم اما نقدش کنیم. نقد بکنیم و نقد بشویم. با طول دادن سجده و تبتل شبانه، شرح صدر لازم را کسب کنیم. وقتی با هم عبوس می شویم، یکدیگر را ببخشیم و دوباره سر مائده و مأدبه علم بنشینیم. در جهان هم با همین نور مشی کنیم. جاهلان در جهان، بسیارند؛ گلاویزشان نشویم و «قول سلامِ» از دور و عبور «تا رسیدن به خانه حکیمان» و «قول سدید» را پیشه کنیم. سیاست باید در خدمت فطرت باشد. اما خطاب به قدرت سیاسی؛ سیاست و تدبیرِ حکومت های نافرهیخته جهان، برای پهن کردن سفره نخبگانی و آمیزش عقول فحول است. گاهی تحریم را باید با دلربایی فرهیختگانی دور زد. دیپلماسی سیاسی و عمومی را باید با بازدارندگی نظامی چنان آراست که متجاوز بترسد و اما جهانیان نترسند و شیاطین ایشان را نترسانند و عالمان ربانی و گفتگوی نخبگانی لگد نشوند. سیاست‌ هنر است. باید خربزه قدرت را خورد و پای لرز منتقد هم نشست و رسانه را آزاد گذاشت و دست منقد را بوسید و نرمش قهرمانانه کرد و رزم شبانه داشت و بزم عارفانه را مزاحم نشد و با جهان مقتدرانه و مهربانه سخن گفت و حکیمان را گسیل کرد و صنایع را با اشراف فیلسوفان تکنولوژی و پلیسان محیط زیست رویاند و مسجد را محل نماز و شادی و اشک و امداد و علم آموزش و مشاروه و خدمت و مراودات نمود. باید ملل جهان از رهبر و ملت ایران، لبخند و نشاط ببینند و حکمت دین بشنوند. سیاستی که مردم جهان می-شناسند امر آلوده ایست. به عنوان سیاستمدار اگر حرف زدید، اصل مفروض این است که شما هم دروغ می گویید. باید سیاست عین دیانت را بعدها به او آموخت. بزودی باید ایران عزیزمان با سیمایی زیبا، چون گل روی محمد (صلوات الله علیه و آله و سلم) دیده شود آن سان که در هر قطره باران در هر گوشه جهان، صلوات لبخند نبوی را ببینند... حمید رجاییپاییز 1401🆔 @tolooemehr