دون دیپلماسی عمومی و تقویت آن کار نشدنی است. ما از «منطق دیپلماسی عمومی» فاصله گرفته ایم و بجای چراغ

دون دیپلماسی عمومی و تقویت آن کار نشدنی است. ما از «منطق دیپلماسی عمومی» فاصله گرفته ایم و بجای چراغانی کردن این تالار با شکوه، چراغ آن را خاموش کرده ایم!! نباید با غلبه مسائل ایدئولوژیک بر زبان فرهنگی، کار را خراب کرد. کراه ای ها با تولید سریال های تلویزیونی جهانی فرهنگ خود را با تبلیغ غذاهایی چون کیمچی، بیبیمباپ، جاجانگمیون و... انواع مدلهای لباس و پارچه (90 مدل لباس مجلسی کره ای 2019 را که از محبوب ترین های مدل لباس مجلسی زنانه شده است) و فرهنگ اداب و رسوم خود را به دنیا معرفی میکنند و تصویر ذهنی از کره را با این عناصر مهم فرهنگی می سازند (اصلا هم ناراحت نیستند که در مورد افزایش آمار خودکشی در کره سخن گفته شود چون می خواهند با کمک نخبگان جهان آن را بکاهند و پس آمار را امنیتی نمی کنند) ژاپن در سال 2012 سبک آشپزی خود را که به «واشوکو» شهره است در فهرست میراث یونسکو به ثبت رساند. حال تمام جهان با شنیدن واشوکو یاد کشور ژاپن می‌کنند و در واقع این کشور دیپلماسی غذایی خود را اجرا کرده است. با وجود بازارهای مناسب صادراتی درصد کمی از سبد غذایی و کشاورزی کشورهای همسایه را محصولات با برندیگ ایرانی تشکیل می‌دهد که این موضوع نشان‌دهنده ضعف در صادرات و دیپلماسی غذایی و اقتصادی است.امروزه دشوار نیست که بفهمیم با ترویج و تبلیغ جهانی سوهان قم، بهتر می‌توان سوهان روح دشمن شد.(دیپلماسی غذایی) اول باید لذیذ کباب گلپایگان را به جهان بچشانیم بعد برایش حافظ بخوانیم.(دیپلماسی ادبیات) به او گلاب بپاشید و‌ سپس کتاب سنن‌النبی را به او هدیه دهید.(دیپلماسی معنوی)عجبا ایران کشوری است که اگر خاویارش را ثروتمندان دنیا می خورند و عشرت میکنند، اما دنیا را می چاپند و ایرانیش نمی یابند!! زعفران ما هم با بسته بندی اسپانیایی ها شناخته تر است تا زعفران ایران! زعفران ما بهترین است و البته در خیلی از زمینه ها بهترین هستیم و شاید خفته ترین و گیج ترین!!باید هر انچه زیبایی مباح از این میهن است را با فحوای صحیح در معرض ملت‌ها و دولتمردان جهان بگذارید، ببینید چقدر لبخند پاک می‌روید. انگاه آهسته آهسته بگویید، حرف حسابتان چیست. انوقت ببینید چقدر نظام سلطه تحقیر می‌شود. عجیب است که نمی بینیم دشمن بیشتر از طریق اندام لوپزی و قیافه آنجلینا جولی و عروسک باربی و همبرگز مکدونالدی مسلط شده تا جت های جنگی! اینان عمدتا پیامبران لیبرالیسم هستند و بیشتر جوانان مسلمان آفریقا و اروپا و... را می ربایند. هنر آن را نداشتیم با هزاران جلوه فرهنگ زیبا و پاک ایرانی اسلامی دلربایی کنیم. دلربایی، تنه ی دیپلماسی عمومی است و منطق و قول سدید، میوه آن.دیپلماسی عمومی هنر است و منطق و ظرافت خود را دارد. به بیان استعاری میگویم: این را آویزه گوشتان کنید که نه با باربی بجنگید و نه با سیندرلا کل‌کل کنید. به آنان جامه زیبای کردی و گلابی نطنزی هدیه بدهید و به ایشان نهیب نزنید. جهان را به هدیه سرا تبدیل کنید. برندگان جهان جدید، جشنواره هاگراها هستند. هدیه بدهید: به عشق زمینی اومانیستی، پیشنهاد عشق آسمانی بدهید. وقتی باربی پیانو می زند گوش بدهید، آن گاه شما هم پیانو بزنید و نیز برایش قرآن بخوانید. نباید با نوای پیانوی باربی رقصید نه باید پیانوی او را شکست. رسم سخن با دنیا این است. بلد نیستید، صندلی را برای اهلش خالی کنید. چرا که بعید نیست عده ای هم از هول هلیم در دیگ بیافتند و ادبیات کار را ندانسته در دیپلماسی عمومی، با خود هزار قِسم تیزی ببرند!! عرصه دیپلماسی عمومی، در تراز همدلی و رقابت دوستانه و تفوق در دلبری و برهان آوری هر دو است. زیر میز بازی نزنید خوب بازی کنید. فرهنگ دیگران را نباید هجو کرد. باید در هنرِ دیپلماس عمومی، ترتیب و تقدیمِ اقتضایی مورد به موردِ جلال و جمال و تولی و تبری را آموخته باشیم.با عقول و فحول جهان بنشینید و آنگاه قلوب را فتح کنید. اول بشنوید و یاد بگیرید و انگاه بگویید. وراجان محفل جهان نباشیم. عرفان و لبخند محمدی را ارحج و مقدم کنید و کلاس حلال و حرام را بگذارید برای سطوح عالیه. مردمِ جهان، در فشار زندگی ماشینی، تشنه محبت آسمانی اند. جمال را مقدم بر جلال کنید.پس مصاف در عصر جدید، شبوه‌های نو می‌طلبد که لزوما به ذهن هر حجره‌نشین نمیرسد و فکر راست و محتوای ناب از ذهن هر دانشگاه و فرنگ رفته نمی‌خیزد. پس روحانیان با دانشگاهیان، باید همکار و دست‌بکار شوند. سیاستمداران گوش بفرمان نخبگان شوند و عریکه قدرت متوهمشان نکند. هر کس در جای خود و بکار خود بشود. سرهنگان بکار فرهنگ نشوند و کار سیاسی نکنند، ادبیات نظامی بر گفتگوی نخبگانی سوار نشود و کسی بر علم و پژوهش نخواهد سروری کند و در مقام عمل، قانون و ولی امر مطاع باشد. از مقام نظر و مباحثه و همفکری اطاعت خواستن، عین فلج و زیان است.