باید برای اهداف کوشید و مقاومت کرد. باید ناله شهر ها و خانه ها و کودکان و نوزادانی که در دخمه های آپ

باید برای اهداف کوشید و مقاومت کرد. باید ناله شهر ها و خانه ها و کودکان و نوزادانی که در دخمه های آپارتمانی زاده می شوند را شنید. غیرت و درد می خواهد که ببینی نوزادی در دامان مادری شیر می خورد که بناست مادر و نوزاد و دیگر اعضا در یک ساختمان سرکوفته و بی آفتاب و نور و باغچه و حوض، افسرده و پلاسیده شوند و استعدادشان و سلامتی شان بمرگی خاموش و ناجوانمردانه بمیرد. ساختمان های ما حتی زیست ما را هم به زور حمایت میکنند چه رسد به زندگی سرشار... این بناها مانند بخاری ای هستند که دودکش آن نشت دود دارد در اتاق مانند افعی آدمی می خورد و نوزاد می کشد. وه از تارکان کارزار. چه نماینده مجلس باشد، چه مدیر و دولتی چه استاد حوزی و چه دانشگاهی... همه علوم و فنون و عقول سلیم، ناهی این وضع فجیع اند. همفکری کنید گره بازشدنی است. ایران سرزمین وسیعی است مردم را از زندان های تاریک آپارتمان های غیر اصولی نجات دهید. آدمی حیات میخواهد و حیاط. خانه های پرمشاعر سنتی را روزآمد کنید و به خانه ها حیات و باغچه و گل و پروانه و ایوان پرپرستو و چادر سبزه دهید. اساتید، یقه نماینده مجلس و مدیران را بگیرند و مجلسیان دست طلب یه سوی ارباب فن دراز کنند و دولتیان طرح نو بریزند و رسانه میان داری کند و کارزار راه بیاندازد... همه دست بکار شویم و دانش و فن و همت را به میان آوریم و طرحی بریزیم که یک دهه دیگر مردم در خانه های مناسب زندگی کنند . اشکالی ندارد نقشه خانه و شهر را شما بریزید ایرانی و چینی و روسی و افغان و مالزیایی و سپاهی و دولتی و خصوصی آن را زیر نظر ناظر صالح بسازند. امروزه در زمان کوتاه ساختمان های عظیم می سازند کوتاهی و دفع الوقت را صلاح نمیدانند. عصر عصر «شتاب های حکیمانه» است. منابع مالی آن هم در پرتو تلاش و همفکری و اصرار فراهم می شود. «مَن دَقَّ و لَجَّ، وَلَجَ» (کسی که دری را بکوبد و اصرار کند، در گشوده می شود)متخصصان آموزش و پرورش، نیز کارزار راه بیاندازند. از حوزوی و دانشگاهی با مطالعات عمیق و بررسی تجارب جهانی، طرح های نو دراندازید. بودجه ندارید پاشنۀ در منابع بودجه را بَکَنید و با توجه به اسناد موجود طراحی بنا و مبنا و روال و شیوه نوآمد کردن نظام و سخت افزار و نرم افزار مدارس و نظامات آن را به کارزار بگذارید و بدنه آن را نو کنید. یقه گیر باشید و بخود سوزن و به دیگران نیشتر هم میزنید بزنید اما دست بجنبانید. موج راه بیاندازید، حرف بزنید و نگذارید مشعل تحرک و پویایی خاموش و سرد شود. هر کس هر جا تخصصی دارد با انجمن کردن و به اشتراک گذاشتن دانش و توان، با نیت خالص و برای خدا، کاری را به پیش ببرد. بزرگترین زخمه ای که شیطان به ادمی میزند زخمه بدبینی به خدا و خود است. انسان مؤمن امیدوار و کوشاست. باید از ملت امام حسین و ملت اربعین رو پرسید آن همه انرژی معنوی که می گیرید را کجا خرج می کنید؟ آن همه ایثار برای ده روز است؟ آن همه عشق شعار است؟ شعور پشت آن شعار چرا ما را به جنبش برای به خدمت به مردمان وانمی دارد... ب. تقویت دیپلماسی عمومیامروز قدرت در تبلیغ عناصر فرهنگی و رابطه گسترده با ملت‌ها و کل‌کل نکردن با سیاست‌بازان جهان و مخاطبت با فطرت‌های پاک جهانی است. گاهی تذکار بیش از حد و به میان آوردن ذکر دشمنان و نُقل مجلس کردن حکومت‌های سطله‌جو و کل‌کل کردن رسانه‌ای، و اعلان انتقام در پی ظلم، همان است که دشمن می‌خواهد. راهکارها امروزه بهینه شده است. با پیوست ها و افزارهای دیپلماسی عمومی بهتر میتوان رسالت واقعی انقلاب را به انجام رساند. «با دیپلماسی عمومی، افکار عمومی سایر ملت ها به شکل دادن و مطلوبیت اعتبار کشور کمک می کند. ... عجبا که در بررسی آسیب های دیپلماسی عمومی کشورمان؛ پژوهش های کمی انجام شده است. ایران در مرکز جهان اسلام قرار گرفته است . به طوری که در روند تحولات آینده جهانی، می تواند با بعضی از کشورهای منطقه، نقش ارزنده ای را ایفا کند. گستردگی فرهنگی و تمدنی ایرانی- اسلامی و میراث گرانبهای آن و پیوند عمیق فرهنگی، فکری و جغرافیایی با کشورهای حاشیه خلیج فارس، پاکستان و کشورهای همسایه غربی یعنی عراق و ترکیه تا شاخ آفریقا، منطقه ای استراتژیک را بوجود آورده است که نشان دهنده امکانات بالقوه و بالفعل برای گسترش همکاری های دوجانبه و چندجانبه منطقه ای و جهانی است» بر اساس سند چشم انداز توسعه، با ابلاغ آن از سوی مقام معظم رهبری حفظه الله، ایران کشوری است توسعه یافته با جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه، با هویت اسلامی و انقلابی، الهامبخش در جهان اسلام و با تعامل سازنده و مؤثر در روابط بی الملل.»