🔆طلوع مهر🔆#مقالات_رجاء #جایگاه_جام_جهانی_نزد_عقل_سلیم#فوتبال_را_ایدئولوژیک_و_سیاسی_نکنیم✅ رویکردها

🔆طلوع مهر🔆#مقالات_رجاء #جایگاه_جام_جهانی_نزد_عقل_سلیم#فوتبال_را_ایدئولوژیک_و_سیاسی_نکنیم✅ رویکردهای سبک‌سرانه و متمرد از عقل سلیم در پدیده‌هایی که کارکرد شورانگیزانه و روح رقابت و تقابل دارند، امری بسیار محتمل و گاه خطرخیز است. فوتبال مصداقاً یک حوزه‌ی شورانگیز است و خاصه در مسابقات جهانی، که محل رقابت توانش ورزشی ملت‌هاست، می‌تواند از کارکرد صحیح خود منحرف شود.✅ کار عقل تنظیم اندازه‌ها و نشاندن پدیده‌ها در جایگاه خردمندانه است. بطور مثال وضعیت فتیله‌ی یک چراغ بین پایین کشیدن آن تا آن‌جا که شعله خاموش شود و بالاکشیدن آن بطوری که دود کند، دو حالت نامطلوب چراغ هستند و اما عقل با تصحیح و اصلاح آن، آن را در حالتی می‌دارد که نه دود کند و نه در معرض خاموش قرار گیرد. چراغ وقتی خوب است که این اندازه بماند تا کارکرد صحیح خود را داشته باشد. ✅ واکنش احساسی و... به مسابقات جام جهانی دقیقاً مانند فتیله چراغ است. کارکرد مسابقات محلی، ملی و جهانی، تعامل و رقابت ملت‌هاست و ملت‌ها در ارتکاز مشاعر خود این ورزش‌های جذاب را برساخته‌اند تا:- در بازی‌های محلی و ملی، بر علیه «روحیه تنبلی و گریز از تحرک جسمی»، تحریک و تشویق شوند و «هم‌افزایی اراده‌ها» و «تحریک روح رقابت و تعامل متمرکز بر ورزش» باعث تحرک، تفریح، ارتباطات انسانی و هیجانات روانی شود همین. توجه بیش از این، زیانبار است.- در فلسفه و حکمت مسابقات جام جهانی، می‌توان به عنصر «تبدیل و هدایت روحیه تقابل و منازعه و جنگ تمدن‌ها، به سوی رقابت جذاب و داوری‌پذیر و منازعه‌کُش» اشاره کرد. فوتبال خاصه، رقابتی شورانگیز، هیجان‌‌کاه، مجمع‌الملل‌ساز و نوعی مهمانی انبوه ملل در یک سپهر همگانی و جهانی برای تجربه‌ی این‌همه شور و رقابت و کوشش است. تا اینجا فوتبال می‌تواند برای جوامع انسانی امروز، مفید و حکیمانه باشد. فوتبال، اگر چه چندان موکول به شانس نیست، اما به علت وابسته بودن پیروزی هر تیم به مقدمات بسیار و نیز وقوع اتفاقات جزئیِ شانسی در خلق گل، عرصه‌ای استدلالی و شاخص برتری همه‌جانبه نیست خطر اینجاست که رجال سیاسی یا ارباب ایدئولوژی، حال از هر حکومت و مذهبی، بساط سیاست و دین را به میدان آورند و «رقابت ناب مردمانی» را به عرصه‌ی «تفوق‌های سیاسی و ایدیولوژیک » بدل کنند. رجال سیاسی، عمومأ آلوده به فضولی و علاقه به مداخله‌گری در همه‌چیز و موج‌سواری بر هر چیزند. باید آن‌ها را محکم سرجایشان نشاند و عرصه رقابت‌های ورزشی را از این عناصر از چهارچوب‌خارج‌شده، پالایش کرد. فوتبال امری مردمی، ملی و در سطح بین‌المللی، مربوط به ملل است نه دول یا مذاهب. مذهب و سیاست هم اندکی به میان می‌آید اما فقط بقدری که عقل حکم کند و اعتبار این دو عرصه را با ماهیت برد و باختی عرصه مسابقات، بمخاطره نیاندازد و زلف یار را به بجای شانه، به قیچی و قمار نسپارد. ✅ در جامعه و کشور ما، تفکر انقلابی و گفتمان سیاسی و مذهبی این احتمال بیشتر وجود دارد که هم فتیله مذهب و هم سیاست هر یک بیش از اندازه، بالا کشیده شود در این عرصه خود را بمخاطره بیاندازد. بله نظام اسلامی می‌تواند افتخار کند که «در عرصه ورزش حضور فعال داشته است» (شانسی نیست) و «در این عرصه، خوش درخشیده است و جام و مدال آورده است» (بیلان) اما اگر این خطا را مرتکب شود که هویت سیاسی و انقلابی یا اتقان دینی را به میان عرصه فوتبال بکشد و این دو طفل معصوم را وارد این میدان کند، کاری ظالمانه و ابلهانه مرتکب شده است. در شادمانی بردهای ورزشی دولت‌ها از آن نظر که بخشی از ملت و مردم هستند، خوب است اعلان شادمانی کنند (پیام تبریک هم بدهند) مذهب (اسلام، مسیحیت، کلیمیت و...) می‌تواند، اخلاق ورزشی را حمایت کند، بطریق مذهب، برای پیروزی ملت‌اش دعا کند، مناسک دینی و ارزش‌های آن را «به‌مقدار» با خود به میدان بیاورد. اما نباید عرصه فوتبال را بیش از این، رنگ کند. مسابقات فوتبال جامی «رقابت میانگین و قله توانش ملت‌ها در کسب پیروزی است و ناپیروزی برخی تیم‌ها، مطلقا سرشکستگی آن ملت نباید تلقی شود. ✅ پس اکیدا باید توجه داشته باشیم که:- گفتگو پیرامون مسابقات را در حد ارزش معقول آن حفظ کنیم. #پیروزی_بر_تیم_آمریکا، اگر چه طبیعتاً برای مردم ما، شادمانی و لذت مضاعفی دارد (دولت آمریکا تحریم‌گر و قلدر است) اما نباید پیروزی را به حیطه‌های دیگر، بیش از حد معقول سریان داد. گو اینکه در رقابت، اگر بردن، هست، باختن هم هست. بازی سرشکستنک دارد، حواستان باشد تخم‌مرغ‌ها را در کدام سبد می‌گذارید. حواستان باشد، شور و هیجان را تا کجا تسری می‌دهید. حواستان به فتیله چراغ باشد. رقابت با تیم آمریکا، رقابتی بین دو ملت است دو ملتی که اگر سیاستمداران آمریکا بگذارند، پیوند‌های انسانی زیادی در میان هست.