اینجوریه که بعد از هر سوگ دور و نزدیک یاد سوگ خودت میفتی.تو ذهنت میاد توی ساعت های اول چه احساسی داش

اینجوریه که بعد از هر سوگ دور و نزدیک یاد سوگ خودت میفتی.تو ذهنت میاد توی ساعت های اول چه احساسی داشتی و الان اونا چه حسی دارن.یادت میاد خوابیدن توی شب اول مثل ایستادن جلوی طوفان می مونه.وقتی بیدار میشی و توی ثانیه های اول یادت میاد عزیزت دیگه رفته و قرار نیست دیگه هیچ وقت ببینیش.یادت میاد از اون روزها و مرورش مث ناخن کشیدن روی تخته سیاه می مونه.دراز میکشم روی مبل، به همه ی عزیزام فکر میکنم که الان سوگوار شدن،میگم خدایا من میدونم چه جوری میگذره، مراقبشون باش...