زبان مادری؛ هدیه‌ای برای نسل آیندهاین روزها اگر کمی در خیابان‌های خلخال قدم بزنیم و به صحبت‌های مردم دقت کنیم، متوجه می‌شویم که زبان فارسی حضور پررنگی در گفت‌وگوهای روزمره، به‌خصوص میان والدین و کودکان، پیدا کرده است. بسیاری از خانواده‌هایی که خودشان به زبان ترکی صحبت می‌کنند، با فرزندانشان فارسی حرف می‌زنند؛ در حالی که شاید بتوان بدون کنار گذاشتن زبان مادری، هر دو زبان را به کودک آموزش داد.گاهی این تصور وجود دارد که اگر با کودک به زبان مادری صحبت کنیم، ممکن است فارسی را خوب یاد نگیرد یا در مدرسه با مشکل مواجه شود. اما واقعیت این است که یادگیری زبان مادری و فارسی می‌توانند در کنار یکدیگر اتفاق بیفتند. کودک دوزبانه نه‌تنها یک زبان بیشتر می‌داند، بلکه از توانایی ارتباطی و زبانی گسترده‌تری برخوردار می‌شود.کودکی که از همان سال‌های ابتدایی زندگی ترکی، تاتی یا کردی را در خانواده می‌شنود و در کنار آن فارسی را نیز از محیط اجتماعی مدرسه، تلویزیون، اینترنت، کتاب و دوستانش یاد می‌گیرد، در واقع فرصت پیدا می‌کند با چند زبان و فرهنگ آشنا شود.نکته دیگری که شاید لازم باشد بیشتر به آن توجه کنیم این است که لهجه داشتن اصلاً عیب نیست. هیچ کودکی نباید به خاطر اینکه فارسی را با لهجه صحبت می‌کند احساس خجالت یا کمبود اعتمادبه‌نفس داشته باشد. در سراسر ایران و جهان، مردم با لهجه‌های گوناگون صحبت می‌کنند و لهجه بخشی طبیعی از تنوع زبانی است.ضمن اینکه کودک امروز تقریباً نمی‌تواند از زبان فارسی دور بماند. رسانه‌های فارسی‌زبان، تلویزیون، اینترنت، مدرسه فضای مجازی و ارتباطات اجتماعی دائماً کودک را در معرض فارسی قرار می‌دهند. بنابراین حتی اگر پدر و مادر در خانه با او به زبان مادری صحبت کنند، کودک فارسی را از محیط اطراف خود به شکل گسترده‌ای می‌آموزد. پس برای فارسی یاد گرفتن کودک، لزوماً لازم نیست زبان مادری را در خانه کنار بگذاریم.در اطراف خودمان هم نمونه‌های خوبی وجود دارد. در شهرهایی مانند تالش و آستارا و بسیاری از مناطق دیگر ایران، خانواده‌ها همچنان زبان مادری خود را با فرزندانشان صحبت می‌کنند و در عین حال کودکان فارسی را نیز به خوبی یاد می‌گیرند. آنها نشان داده‌اند که می‌توان هم زبان مشترک کشور را آموخت و هم زبان و هویت محلی خود را حفظ کرد.در خلخال نیز زبان‌های مختلفی مانند ترکی تاتی و کرمانجی بخشی از تنوع فرهنگی منطقه هستند. هرکدام از این زبان‌ها داستان‌ها ضرب‌المثل‌ها اصطلاحات، ترانه‌ها و خاطرات نسل‌های گذشته را در خود جای داده‌اند. اگر این زبان‌ها را به کودکانمان منتقل نکنیم، ممکن است بخشی از این میراث به مرور زمان فراموش شود.زبان ترکی نیز تنها یک زبان خانوادگی یا محلی نیست میلیون‌ها نفر در کشورهای مختلف از جمله آذربایجان و ترکیه و برخی از مناطق سایر کشور ها به آن صحبت می‌کنند و در زمینه‌هایی مانند تجارت گردشگری رسانه دانشگاه و ارتباطات بین‌المللی کاربرد دارد. بنابراین دانستن ترکی در کنار فارسی می‌تواند یک مهارت و فرصت اضافی برای آینده کودک باشداز طرف دیگر حفظ زبان مادری می‌تواند به احساس تعلق و اعتمادبه‌نفس کودک نیز کمک کند. کودکی که می‌تواند با پدربزرگ، مادربزرگ و دیگر اعضای خانواده و همشهریان به زبان آنها صحبت کند ارتباط نزدیک‌تری با نسل‌های مختلف برقرار می‌کند و احساس می‌کند بخشی از یک فرهنگ و پیشینه ارزشمند است.البته صحبت از زبان مادری به هیچ عنوان به معنای کم‌اهمیت دانستن فارسی نیست. فارسی زبان مشترک همه ماست و یادگیری خوب آن برای تحصیل و زندگی اجتماعی ضروری است. اما چه اشکالی دارد کودک در کنار فارسی، یک زبان دیگر هم بلد باشد؟اگر در خانه ترکی، تاتی یا کرمانجی صحبت می‌کنیم، شاید بهتر باشد به جای حذف زبان مادری، آن را در کنار فارسی به فرزندانمان آموزش دهیمچندزبانه بودن یک محدودیت نیست؛ یک توانایی استبیایید زبان مادری را نه از روی تعصب بلکه به عنوان یک مهارت یک سرمایه فرهنگی و میراثی که از نسل‌های گذشته به ما رسیده، به نسل آینده منتقل کنیم#توییت_خلخال @twitkhalkhali