✅ ۸۱ سال پیش، ناگازاکی به نمادی از ظرفیت بشریت برای نابودی تبدیل شد. هر ساله در سالگرد بمباران اتمی، ما کسانی را که جان خود را از دست دادند، به یاد می‌آوریم و به هیباکوشاها، بازماندگانی که رنج غیرقابل تصور را به یک نیروی اخلاقی غیرقابل توقف تبدیل کردند، ادای احترام می‌کنیم و به جهانیان یادآوری می‌کنیم که چه چیزی هرگز نباید تکرار شود.من عمیقاً مفتخرم که اولین دبیرکل سازمان ملل متحد بودم که در سال ۲۰۱۸ برای این بزرگداشت مهم از ناگازاکی بازدید کردم و قویاً معتقدم که جهان باید آنچه را که در آنجا اتفاق افتاده است به خاطر بسپارد. به خصوص امروز.ما در دوره‌ای از فشار ژئوپلیتیکی عمیق زندگی می‌کنیم، اعتماد در حال فرسایش است، هنجارهایی که به جلوگیری از فاجعه کمک کرده‌اند، در حال آزمایش هستند. روند چند دهه‌ای کاهش زرادخانه هسته‌ای در حال معکوس شدن است، هنجار جهانی علیه آزمایش هسته‌ای در معرض تهدید قرار دارد و شمشیرهای هسته‌ای بار دیگر به لرزه در می‌آیند. سال به سال، خطر محاسبه اشتباه، تشدید و درگیری همچنان افزایش می‌یابد.این غیرقابل قبول است. بشریت نباید مجبور باشد تحت تهدید دائمی زندگی کند.مسیر آینده‌ای صلح‌آمیز با تقویت اعتماد و پیش‌بینی‌پذیری، با سرمایه‌گذاری در گفتگو، دیپلماسی و همکاری، نه سلاح‌های جنگی، ساخته می‌شود.با هم، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که آینده نه با رقابت و ریسک، بلکه با همکاری و ثبات تعریف می‌شود.