📝یادداشت دانشجویی:* از التماس جنگ تا نه به جنگ؛ دو روش برای یک هدف*✍ نویسنده: مهدیه حاج زین العابدی

📝یادداشت دانشجویی:* از التماس جنگ تا نه به جنگ؛ دو روش برای یک هدف*✍ نویسنده: مهدیه حاج زین العابدینی 📥 [نسخه عکس نوشته]1⃣ بخش اول▫️آنچه در این روزها بیش از هر چیز در رسانه‌ها با آن مواجهیم، پویش «نه به جنگ» توسط کسانی است که تا چند ماه پیش خواستار حملهٔ نظامی آمریکا بودند. اما آیا این امر نشان می‌دهد که واقعاً نظر این افراد تغییر کرده و به دنبال صلح‌اند، یا اینکه هر دو جریان کاملاً در امتداد هم و تقویت‌کنندهٔ حملهٔ نظامی بیشتر آمریکا به خاک کشورمان هستند؟▫️با کمی مطالعه بر روی این اتفاق، درمی‌یابیم که این دو جریان نه دو امر منفک از هم، بلکه کاملاً به هم پیوسته و تکه‌هایی از پازل پیچیدهٔ دشمن‌ هستند.▫️بنابراین برای تحلیل این اتفاق باید کمی به عقب برگردیم؛ به زمانی که بخشی از بدنهٔ اجتماعی در داخل، پس از اتفاقات خونین دی‌ماه، نسخهٔ حملهٔ خارجی به کشور را پیچیدند تا زمینه را برای جنگ داخلی و در نهایت براندازی نظام تسهیل کنند. اتفاقی که تا حد زیادی با بعثت مردم در نتیجهٔ شهادت رهبر انقلاب خنثی شد و به‌ویژه در چهل روز اول جنگ از عرصهٔ سیاسی و اجتماعی کنار زده شد.▫️اما با آغاز آتش‌بس و فروختن رویای صلح و توافق توسط عده‌ای در داخل، این بدنهٔ اجتماعیِ ساکت در طول جنگ، ضمن تجربهٔ دو امر به‌صورت همزمان، کم‌کم به میدان بازگشت: اول، رویای کمک خارجی برای براندازی نظام که بعد از مواجهه با دفاع ملی در برابر دشمن برایشان عملا منتفی گشت؛و دوم، باور کردن رویای صلح و زندگی مسالمت‌آمیز از طریق توافق با آمریکا و آن دست کشیدن جمهوری اسلامی از مواضع خود.▫️اما مسئلهٔ اصلی اینجاست که آیا این دو اتفاق - یعنی یک بار خواستار حملهٔ نظامی و جنگ بودن و یک بار خواستار توافق و «نه به جنگ» بودن - دو امر جدا از هم و ناشی از تغییر موضع این بدنهٔ اجتماعی از مردم است، یا کاملاً در راستای همان حملهٔ نظامی می‌باشد؟ پاسخ را باید در اهداف همان کسانی دید که این بازی را طراحی کردند.▫️آمریکا که این جنگ را با هدف براندازی نظام در طی حداکثر سه یا چهار روز آغاز کرده بود، پس از شکست خود و تنفسی که در دورهٔ آتش‌بس به دست آورد، در تلاش بود تا ناکامی خود در این ۴۰ روز را به شکلی تازه جبران کند. از این رو هدف کل دستگاه آمریکا این شد که بتواند به‌طور نظام‌مند مناطق مختلفی از ایران را مورد حمله قرار دهد تا ایران را از نظر نظامی تضعیف کند، و همزمان با اخبار مذاکره و توافق به بازار دلگرمی دهد که قیمت نفت بیش از این بالا نرود. بنابراین هدفش از امضای توافق آن بود که هم‌زمان با تضعیف حزب‌الله و اشغال جنوب لبنان، ذخایر نفتی خود را که رو به اتمام بودند بازیابی کند تا مجدداً بتواند حملهٔ نظامی به ایران را آغاز نماید.▫️در عین حال آمریکا به‌خوبی می‌داند که بدون آن بدنهٔ اجتماعیِ درون ایران و صرفاً با حملهٔ نظامی نمی‌تواند به تمام اهداف خود برسد. بنابراین این بار با روش جدید جنگ رسانه‌ای به میدان آمده تا بتواند آن نیرویی را که در طی آن ۴۰ روز مـُهر سکوت بر لب داشت، دوباره فعال کند.▫️در همین راستا موج رسانه‌ای دیگری را آغاز کرد تا به مردمی که به زخم صلح موقت عادت کرده بودند، مرهم تسلیم شدن را تجویز کند.برای مثال با پخش دروغ‌های دست‌چندمی نظیر «جنگ‌طلبی شرکت‌کنندگانِ در تجمعات» و «تندروی چند تن از نمایندگان مجلس»، شعله‌ور شدن دوبارهٔ آتش جنگ در جنوب را به این افراد نسبت دهند.▫️اما موج رسانه‌ای این‌چنینی با این‌گونه دروغ‌پندازی ناشیانه، از کجا خط می‌گرفت و چگونه توانست با این سرعت تقویت و فراگیر شود؟▫️سر نخ این ماجرا را به‌راحتی می‌توان در رسانه‌های فارسی‌زبان وابسته به موساد پیدا کرد؛ اما آنچه این خط را در داخل تقویت می‌کند و با پول‌پاشی در این راستا به پا گرفتن آن در بین مردم کمک می‌کند، به مراتب مسئله‌ای خطرناک‌تر است.برای فهم این نکته باید دقت کرد که در تمام طول این ۴۷ سال، رفتار ایران برای حصول اقتضائات ژئوپلیتیک خود همواره متأثر از جناح‌بندی‌های داخلی و اقتصاد سیاسی داخلش بوده است. بنابراین تمام این سال‌ها مناسباتی سیاسی و اقتصادی در کشور حکمفرما بود که الیگارشی را تقویت، و آن را در سیاست‌های کلان جامعه مؤثر واقع کرده است. حالا این طبقه الیگارش که جزو آن بدنهٔ ساکت در طول جنگ بود، باز هم به میان آمده است.▫️ از آنجایی که این طبقه، منافع سیاسی و اقتصادی خود را در سازش با آمریکا و واگذاری تمام ابزارهای قدرت ملی می‌بیند، در چنین شرایطی نیز خواسته یا ناخواسته در همان خطی که اسرائیل طراحی کرده، حرکت می‌کند. آنها با پول‌پاشی در رسانه و خریدن اینفلوئنسرها و فعالان رسانه‌ای، فضای دلسوزی برای جنوب را پررنگ کرده و پویش «نه به جنگ» راه می‌اندازند.⭕️ @ut_edalatkhahi