یک بچه خرمگس نسبتا بالغ از عصر در اتاقم به سیاحت می‌پردازد. از وقتی با من آشنا شده، یک‌ دل نه صدل دل عاشقم شده‌است. البته من را به خاطر خودم نمی‌خواهد، بیشتر دماغم را دوست دارد. چندباری به خیالِ گرفتنِ خرمگسِ نوجوانِ چموش، خودزنی کردم. اما هر بار فرار کرد.…دیشب سه خوابیدم و از شش بیدارم دارم رادیولوژی میخونم. متاسفانه مثل 5 سال گذشته دارم یک محتوای عظیمی رو در یک شب مانده به امتحان جمع و جور میکنم. مثل خیلی دانشجوهای دیگه. ساعت 9 امتحان رادیولوژی دارم. خواستم بگم یک مگس سمج کله خراب باز به تورم خورده و هی ویزویز میکنه البته بهتره بگم میکرد. چون شتک شد. از این تیریپ متن هایی که روش ریپلای زدم خیلیییی دوس میدارم بنویسونم و امشب یا فردا یه ساز و کاری واس کانال و خودم تعریف میکنم که حداقل هفته ای یکی بنویسونم هم بامزس هم خاطره بازیه. البته نمیخام ازش درس زندگی بگیرم بیشتر میخام یه خاطره رو تصویر کنم به طوری که هر کسی میخونتش همون حس و حالِ داخلِ خاطره باشه ، ادما رو ببینه ، چیزها رو لمس کنه ، بوها رو بفهمه و بلندی یا ارومیِ صدا رو بشنوه.