خب راحت شدم! الان دیگر می توانم خودِ واقعی ام باشم. نگران این نیستم کسی از خواندن مطالب من خوشش بیای

خب راحت شدم! الان دیگر می توانم خودِ واقعی ام باشم. نگران این نیستم کسی از خواندن مطالب من خوشش بیاید یا بدش بیاید. مگر چندسال زنده ایم که برای "خوش‌آمد" دیگران زندگی کنیم؟می گفت تصور کنید روزی 1440دلار به شما بدهند و فقط تا پایان شب وقت دارید از آن استفاده کنید. اگر استفاده نکنید تمام می شود و چیزی هم برای روزهای بعد ذخیره نمی شود. چه می کردید؟ از تمام دلار هایتان استفاده نمی کردید؟ روزی 1440 دقیقه وقت داریم زندگی کنیم. البته تعریف مان از زندگی شاید کمی باهم متفاوت باشد. کاری که انجام می شود غرایز حیوانی مثل خوردن و خوابیدن و البته کمی کارکردن برای پول در اوردن یا به عبارتی حفظ بقاست.نوشتن مطلب برای دیگران را دوست نداشتم. ترجیح می دهم خاطراتم را دقیق و کامل برای خودم و شاید روزی برای آیندگان منتشر کنم. روزی که این روزانه نویسی ها تبدیل به "خاطره" شوند زمان خوبی برای انتشار است.13 ابان 1400