ما اینجا غم‌هامون رو با چاشنی طنز بیان می‌کنیم که بتونیم‌ زنده بمونیم، اگر نه که اینجا هیچی خنده دار نیست و داریم توی غم غرق می‌شیم؛ فقط یاد گرفتیم چطوری به روی خودمون نیاریمش.