اثبات اینکه کلماتی که حضرت ابراهیم با آن آزموده شد، طبق روایت امام صادق، همان کلماتی است که حضرت آدم از پروردگار دریافت کرده است:💚🩵💙💚🩵💙«وَإِذِ ٱبْتَلَىٰ إِبْرَٰهِمَ رَبُّهُ 👈بِكَلِمَٰتٍ👉 فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي ٱلظَّٰلِمِينَ؛ و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد [خدا به او] فرمود من تو را پيشواى مردم قرار دادم [ابراهيم] پرسيد از دودمانم [چطور] فرمود پيمان من به بيدادگران نمى‏رسد.» (البقره:۱۲۴) 👂👂«مفضل بن عمر از امام صادق علیه السلام پیرامون تفسیر آیه:«وَإِذِ ابْتَلَی إِبْرَاهیمَ رَبُّه بِكَلِمَاتٍ» پرسید: آنها چه كلماتی هستند و حضرت فرمود: آنها، همان كلماتی هستند كه آدم از پروردگارش دریافت كرده و با آنها توبه كرد، و ماجرا از این قرار بود كه او به خدا عرض كرد: پروردگارا به حق محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین از تو مسألت دارم كه توبه مرا بپذیری.پس خداوند، توبه او را پذیرفت كه او توبه ‌پذیر و بخشنده است. مفضل می‌گوید: به حضرت عرض كردم: ای پسر رسول خدا! منظور خداوند از «فَأَتَمَّهنَّ» چیست. حضرت فرمود: یعنی آن كلمات را تا نام حضرت قائم علیه السلام یعنی دوازده امام كه نه تن از فرزندان امام حسین علیه السلام می‌باشند، كامل كرد.مفضل گفت: به حضرت عرض كردم: ‌ای پسر رسول خدا! مرا از معنای آیه: «وَجَعَلَها كَلِمَةً بَاقِیةً فِی عَقِبِه» [و او آن را در پی خود، سخنی جاویدان كرد باشد] آگاه كن.حضرت فرمود: منظور از آن، امامت است كه خداوند، آن را در نسل امام حسین علیه السلام تا روز قیامت قرار داده است. مفضل می‌گوید: به حضرت عرض كردم: ای پسر رسول خدا چگونه خداوند امامت را در نسل امام حسین علیه السلام قرار داده و كسی را از نسل امام حسن علیه السلام به امامت بر نمی ‌گزیند، در حالی كه هر دو نفر آنها، پسران رسول‌ خدا و نوه‌های او و سروران جوانان اهل بهشت هستند.حضرت فرمود: موسی و هارون هر دو نبی، رسول و برادر بودند و خداوند، نبوت را در نسل هارون قرار داد و هیچ كسی را از نسل موسی به پیامبری برنگزید و هیچ كسی حق ندارد كه بگوید: چرا خداوند، این چنین كرد. » کمال الدین و تمام النعمة، جلد ۲، باب ۳۳، ح ۵۷ عددی که دو آیه ۳۷ و ۱۲۴ البقره را به هم پیوند می زند و ثابت می کند که کلماتی که حضرت آدم از پروردگار دریافت کرده است، همان کلماتی است که حضرت ابراهیم با آن آزموده شده است، 🍁۶۱۹۳🍁 است. این عدد دقیقا برابر حساب ابجد آیه ۱۲۴ سوره البقره در رسم الخط عثمانی است که برابر ترتیب آیه ۳۷ سوره البقره از انتهای قرآن می باشد.💙ترتیب از آخر قرآن«فَتَلَقَّىٰ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ» (البقره:۳۷)= 🌹۶۱۹۳🌹💚حساب ابجد «وَإِذِ ٱبْتَلَىٰ إِبْرَٰهِمَ رَبُّهُ بِكَلِمَٰتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي ٱلظَّٰلِمِينَ» (البقره:۱۲۴)=🌹۶۱۹۳🌹در رسم الخط عثمانی «إبراهیم» بصورت «إبرهم» در این آیه نوشته شده است، حساب ابجد آن نیز به این صورت حساب می شود.چرا ترتیب آیه❓❓❓1️⃣.چون ترتیب آیه منحصر به فرد است، بر خلاف حساب ابجد که چندین آیه می تواند حساب ابجد برابری داشته باشند و ما را مطمئن نمی کند، حتی اگر دو آیه ابجد یکسانی داشته باشند و آیه سومی ابجدش برابر آنها نباشد، چون ذاتا حساب ابجد هر چیزی مختص به آن چیز نیست، باز هم چون از نظر منطقی اشتباست، نمی توان گفت بین آن دو آیه ارتباطی وجود دارد. از طرفی غیر منطقی است که خداوند حساب ابجد دو آیه را برابر کند تا به این موضوع اشاره کند که بین دو آیه ارتباط وجود دارد، پس خداوند اگر بخواهد به رابطه دو آیه اشاره کند، منطقیتر و درستتر است كه حساب ابجد یک آیه را با ترتیب آیه دیگر برابر قرار دهد، چون ترتیب آیه منحصر به فرد است و هر آیه ترتیب مخصوص خود را دارد.2️⃣. اگر در مرحله قبل حساب ابجد کلمه یا کلمه هایی با ترتیب کلمه دیگر مرتبط بود، اینجا حساب ابجد آیه ای با ترتیب آیه دیگر برابر شد، چونكه اینجا قصد و منظور اين است، دو آیه که در آنها كلمات «کلمٰتٍ» و «بکلمٰتٍ» آمده است، به هم پیوند بخورند و این نتیجه گرفته شود که دو کلمه «کلمٰتٍ» و «بکلمٰتٍ» در این دو آیه یک چیز را توصیف می کنند که اسامی پنج تن آل عبا است.چرا در اینجا ترتیب آیه از انتهای قرآن ملاک است و از ابتدای قرآن ملاک نیست❓❓❓1️⃣.چون اگر ترتیب آیه ای که کلمه «کلمٰتٍ» در آن وجود دارد (اینجا آیه ۳۷ سوره البقره) از ابتدای قرآن ۶۱۹۳ باشد و این ترتیب از آخر قرآن نباشد، در این صورت دیگر ترتیب کلمه «کلمٰتٍ» از ابتدای قرآن ۵۸۳ و برابر حساب ابجد اسم پنج تن آل عبا نیست.