📌 روش نصر بن عاصم در نقطه‌گذاری حروف:🔹 باء (ب): یک نقطه در زیر🔹 تاء (ت): دو نقطه در بالا🔹 ثاء (ث): سه نقطه در بالا🔹 جیم (ج): یک نقطه در زیر🔹 خاء (خ): یک نقطه در بالا🔹 ذال (ذ): یک نقطه در بالا🔹 زای (ز): یک نقطه در بالا🔹 شین (ش): سه نقطه در بالا🔹 ضاد (ض): یک نقطه در بالا🔹 ظاء (ظ): یک نقطه در بالا🔹 غین (غ): یک نقطه در بالا🔹 فاء (ف) در وسط کلمه: یک نقطه در زیر🔹 قاف (ق) در وسط کلمه: یک نقطه در بالا🔹 کاف (ك): بدون نقطه (زیرا اشتباه‌پذیر نبود)🔹 لام، میم، هاء، واو، الف: بدون نقطه، چون شباهتی به حروف دیگر نداشتند.🔹 نون، فاء، قاف، یاء در انتهای کلمه: در ابتدا بدون نقطه رها شدند، اما بعدها در شرق اسلامی دارای نقطه شدند در حالی که مغربی‌ها همچنان بدون نقطه می‌نویسند.📌 دیدگاه خلیل بن احمد فراهیدی:🔹 الف بدون نقطه ماند، زیرا هیچ شباهتی به حروف دیگر نداشت.🔹 نون اگر در وسط کلمه باشد، یک نقطه بالای آن قرار می‌گیرد، اما در انتهای کلمه بدون نقطه است.🔹 فاء و قاف در انتهای کلمه بدون نقطه نوشته می‌شدند، اما بعدها در شرق اسلامی نقطه‌گذاری شدند.🔹 یاء در وسط کلمه دو نقطه زیر دارد، اما در انتها ممکن است بدون نقطه باشد.📌 تقسیم‌بندی حروف به چهار گروه بر اساس نقطه‌گذاری:(الف) حروف بدون نیاز به نقطه‌گذاری:🔹 ا، ك، ل، م، و، هـ(ب) حروف متشابه بدون نقطه:🔹 ح، د، ر، س، ص، ط، ع(ج) حروفی که با نقطه از هم متمایز می‌شوند:🔹 ب، ت، ث، ج، خ، ذ، ز، ش، ض، ظ، غ(د) حروفی که در وسط نقطه‌گذاری می‌شوند اما در انتها نقطه ندارند:🔹 ف، ق، ن، ی