نامه زیر را جمعی از مادران دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به یکی از همکاران و در واقع به مجموعه همکارا

نامه زیر را جمعی از مادران دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف به یکی از همکاران و در واقع به مجموعه همکاران دانشگاه صنعتی شریف نوشته اند. مخاطب آن در واقع همه استادان و مسئولین دانشگاه های ایران است.——————————————————————————————————————————————————————————————————-ما جمعی از مادران دانشجویانی هستیم که فرزندانمان در ماه‌های اخیر، با احکام سنگین انضباطی و اخراج از دانشگاه مواجه شده‌اند. این نامه را نه از سر تقابل و نه برای نادیده گرفتن قوانین، بلکه از جایگاه مادرانی می‌نویسیم که نگران آینده، سرنوشت و سال‌های ازدست‌رفتهٔ جوانی فرزندانشان هستند و با امید فراوان به شما پناه آورده‌ایم. فرزندان ما ممکن است در شرایطی مرتکب خطا یا تخلف شده باشند و طبیعی است که دانشگاه نیز حق دارد نسبت به تخلف، واکنش نشان دهد؛ اما آیا برای یک خطا، گرفتن فرصت ادامهٔ تحصیل و نابود کردن مسیر آیندهٔ یک جوان، تنها راه ممکن است؟ آنچه بیش از همه ما را رنج می‌دهد، سنگینی و گاه جبران‌ناپذیر بودن مجازاتی است که آیندهٔ این جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بسیاری از این دانشجویان سال‌ها برای رسیدن به دانشگاه شریف تلاش کرده‌اند، بخش قابل‌توجهی از تحصیل خود را پشت سر گذاشته‌اند و خانواده‌هایشان تمام امید و سرمایهٔ خود را برای آیندهٔ آنان گذاشته‌اند. دردناک‌تر از همه برای ما این است که برخی از این دانشجویان، در کنار پروندهٔ انضباطی در دانشگاه و حکم اخراج، با مجازات دستگاه قضایی (اکثراً یک تا سه سال حبس) نیز مواجه شده‌اند؛ یعنی برای یک جرم در دانشگاه، با دو مجازات در دو نهاد دانشگاه و دستگاه قضایی روبه‌رو شده‌اند! ما از شما تقاضا داریم اگر امکان دارد، صدای این مادران را بشنوید و در حد توان خود، برای بازنگری در احکام اخراج، تبدیل مجازات‌های سنگین به احکام متناسب‌تر و فراهم شدن امکان بازگشت این دانشجویان به مسیر تحصیل کمک کنید. گاهی یک فرصت دوباره، می‌تواند زندگی یک جوان را نجات دهد. ما از شما انتظار نداریم قانون را نادیده بگیرید؛ فقط می‌خواهیم در کنار قانون، انصاف، تناسب مجازات، شرایط هر دانشجو و آیندهٔ یک انسان نیز دیده شود. اگر امکان پیگیری یا رساندن این دغدغه‌ها به مسئولان دانشگاه یا مسئولان وزارت علوم را دارید، از شما صمیمانه درخواست می‌کنیم ما را تنها نگذارید. پیشاپیش از وقتی که برای شنیدن صدای ما می‌گذارید، سپاسگزاریم. با احترام و امید، جمعی از مادران دانشجویان اخراجی دانشگاه صنعتی شریف