اما، اما، اما مضحک و کلیشه کردن این حرف رو چون برای هر مسخره بازی‌ای اینو گفتن و امید برای چیزی ساخت

اما، اما، اما مضحک و کلیشه کردن این حرف رو چون برای هر مسخره بازی‌ای اینو گفتن و امید برای چیزی ساختن که تلاشی توش نیست، اما من از اول جنگ خیلی امیدوارم که یه روزی یه سری از این فیلمای شهرهای موشکی از طبقه بندی دربیاد و بشه دید. توصیفش هم آدم رو دگرگون می‌کنه که پشت دری وایستادن که بهش می‌گن در آخرت، یعنی می‌دونن برن برنمی‌گردن اما از رحمت خدا ناامید نیستن و با امید و انرژی پا از اون در بیرون می‌ذارن. چون که می‌دونن که اون تیر به هدف می‌رسه، چون تلاش می‌کنن براش، چون فقط امیدوار نیستن، تلاش می‌کنن و این تلاش رو با توکل ممزوج می‌کنن.اگه نقد و حرفی از سمت من یا هر کدوم از بچه‌ها میشه هم اینه که اون تیر به هدف بشینه و اتفاقی بیفته.وگرنه تا امید به رحمت خدا هست و تا زمانی که پشتمون به امیرالمومنین گرمه، تلاش می‌کنیم و ناامید نمیشیم.