خدا قوت بده اهل وَرپا،قبولِ حق، عزا و نذر شمایادِ باکرامتِ مسجدِ قدیم،با اون نوحه‌ها و مردمِ حکیم.یا

خدا قوت بده اهل وَرپا،قبولِ حق، عزا و نذر شمایادِ باکرامتِ مسجدِ قدیم،با اون نوحه‌ها و مردمِ حکیم.یادِ اون هیئت و دَم‌های قدیم،که می‌خوندن درِ مسجدِ پایین. "هر که را عشقِ حسین بر سر بود،عریان شود؛هر که را باشد تکبّر،زین عزا بیرون شود."رمضان، ماهِ جوشنِ کبیره،نوای حاج رمضان، علی‌رضیّه.استادِ قرآنِ ما، حاج موسی آرندیان،نباشه روحِ بزرگش آرزومندِ جهان.استادِ اخلاقِ ما، حاج حمید نادعلی،آشنا کرده همه را با راهِ علی (ع).منبرای این دو تا مردِ خدا،منبری کرده همه وَرپا را.صوتِ «الرَّحمنُ عَلَّمَ القُرآن» میاد،با «لکَ الحمد و لکَ الشکر» غم میاد.سوزِ قرآن، حاج جواد،ابنِ حاج محمدتقی،ماندگار کرده صدا را بهرِ هر جنبنده‌ای.ذبحِ دام و نذریِ اون دو عزیز،حاج عزیز و حاج حبیب‌اللهِ عزیز.شبِ عاشورا پر از شور و نوا،با نوای سوزناک و پُربلا.اون دَمِ غمناک:«مکن ای صبح، طلوع»با صدای حاج رشیدِ پرفروغ.شاد روحش، مردِ با دین و خدا،اهلِ یورتگاه بود، حاج سیف‌الله.چای‌ریزِ مسجد و هیئت‌ها،نامِ نیکش هست در هر دل‌ها.مادرانِ پاک و شیعهٔ علی(ع)،بس زیادند؛ فاطمه‌سلطان نادعلی.پدرانِ رهروِ راهِ علی(ع)،مثل اوس قدرت و حاج قربانعلی(حسن).جوون‌های بامرامِ آبادی،مرحوم رسول و رضای حجازی.جوانِ ناکام کریمی(نیا) ، مهرداد،اهلِ قریهٔ سفلیِ ورپا، زنده‌یاد.زندگیشون بود با نامِ حسین(ع)،حاج حسین(محمدجعفر)وحاج غلام‌حسین.نامِ نیکانِ مسجدی و از اهالی،اسدالله، حاج رضا، حاج شعبان‌علی.هست یاد و نامشان در هر دلی،حاج حیدرعلی،(حاج )صفرعلی،رضا علی(حاج محمد تقی).ما همه مدیونیم به خونِ شهیدان،مجتبی و حجت(الله) و وزیریان.یاد داریم بابای شهید حجت‌الله،در صفِ جماعتِ اولی بود حاج یدالله.بودندمردمانی سخت‌کوش،با یادالله؛ حسن(علی رضیه)و علی‌آقا،محمدآقاو ولی‌الله.بودند رهروِ عمهٔ سادات، زینب(س)،حاج حسین(استادعلی)،حاج عباس،حاج رمضانِ زینب.گریه کرده هر که با نامِ حسن(ع)،بوده نامش (علی و حسینِ)حسن.گریه کردند، نام بردند از علی(ع)،مرحوم برات‌علی و علی‌برات‌علی.هر که را عشقِ حسین(ع)بوده، شده همچون حبیب(ابن مظاهر)خادمِ(امامزاده)سیدمحمد،نصرالله(نعمت)حبیب.در بهشت است هر که بود همسایهٔ(مسجد)امام حسین(ع)،حاج غلام‌رضا، نوروزعلی و حسین(حاج محمدتقی).شهید محمودرضا،شافع پدر شود روزِ جزا،خوش به حال حاج رضا(قلی)، دارد چنین این کیمیا.یک جوان بوده حسین(ع) را عاشق،کَس نبوده جز حسین صادق.آن جوان آرند ، شکسته پدر را کمربوده داوود، پسرِ حاج محمد حیدرچمدان بستندبرزیارتِ امام رضا(ع)، گهگاه،رضا(حاج قربانعلی) و محمدعلی، یورتگاه.با چهار برادر، با نامِ حسین(ع)همصداییم،حاج حسین‌علی، قربان‌علی، رضا‌علی، حاج ابراهیم.می‌گفت: «چه صفایی دارد ایوانِ طلای نجف، علی»بود اهلِ یورتگاه، زنده‌یاد نجف‌علی.آن جوانِ ناکام، خیلی زودترها پرکشید،آن پسر بود، فرزندِ (حاج)مرتضی، جمشید.آن پیرغلامِ حرم، مولا حیدر(ع)،بوده زادگاهش ورپا، نام: حیدر.چه کند او که شده از عشقِ عباس(ع)، مسبب،بنده‌ای بود خدا را، نامِ حاج مسیب.بوده راهش، پسرِ شیرِ خدا، علی‌اکبر،بوده اهلِ ورپای پایین، حاج علی‌اکبر.روحشان شاد باد،هر که را یاد کردیم و نکردیم یاد.بودند اهلِ یورتگاه،سفلی و علیای ورپا؛بهتر آن است تا هستند زنده،قدرشان را ما بدانیم با یک خنده(لبخند).ماه‌های عزا، محرم و صفر،رسیده پایان؛قدر بدانیم،جالسان، قاریان و بانیان و خادمان.سالیانی مسجد را خادمی کرده،تو روزهای عزا،هست حسین(ع)را خادمو اهلِ دیارِ ورپا.خدا حفظش کنه، خادمِ سخت‌کوشِ مسجدا،که روشن کرده چراغِ هیئتا.خدا خیرش بده، مردِ خدا، حاج کرما،که تو لیستِ چای‌ریزان این خادما.گفتیم و نوشتیم چند بیت را از سر لطف خداهدیه کردیم بهر مردان خداباشد آن دنیا بگیرد دستمان مولا علی (ع)بنده ی سر تا پا گناه ابن نیازعلی(مسعود)علی یارتان۲۳ مرداد ۱۴۰۵حق شعر محفوظ است(استفاده متن شعر بدون ذکر منبع از لحاظ شرعی مشکل دارد ، در ضمن استفاده قسمتی از متن شعر و تغییرات در آن نیز از لحاظ اخلاقی اشکال دارد ، لطفا در صورت انتقاد و یا درخواست تغییرات با بنده در تماس باشید. ممنون که اخلاق را رعایت کرده و به خود احترام می گزارید.)با تشکر . ارادتمند شما مسعود