سلام به همراهان گرامی 🌺 یکی از دوستان عزیز کانال، تجربه‌ی خودشون رو بعد از دو سال و نیم زندگی در خ

سلام به همراهان گرامی 🌺 یکی از دوستان عزیز کانال، تجربه‌ی خودشون رو بعد از دو سال و نیم زندگی در خارج از کشور با ما به اشتراک گذاشتند. با اجازه خودشون اینجا بازنشر می‌کنم ✨ ایشون از نظر اقتصادی مشکلی ندارند، اما از زاویه‌ای متفاوت به موضوع مهاجرت نگاه کردند؛…مهاجرت کاری بهترین نوع مهاجرت هست ، چون شما قبل ویزاشدن از درآمدت و محل کار و نوع کارت اطلاع داری و معمولا هم مشاغل تخصصی با درامد عالی هستن و شما هم سطح زبان مناسبی داشتید که قراداد گرفتید. مهاجرت کاری جز پول بلیط و هزینه های سفارت هزینه دیگه ای نداره.اما بعد رسیدن به مقصد خصوصا با وجود بچه ها ، هزینه های روحی و روانی زیادی داره، مثلا من که پیوست همسرم بودم و کارخودم و شان اجتماعی و استقلال خودم رو رها کردم و اینجا با زبان متوسط برای بچه هام نمیتونم حتی مثل یک مادر بیسواد نیتیو باشم خیلی دردناک هست. اینکه تمام تحصیلات و داشته ها و خونواده و استقلالت رو رها کنی ازت یک شخص بدون عزت نفس میسازه حتی اگه درامد خونواده و قدرت خرید بیشتر از ایران باشه.به نظرم توو بررسی هاتون تک تک افراد خونواده رو در نطر بگیرید، چون این 'ما' از 'من'هایی تشکیل شده که اگه هرکدوم دچار آسیب بشن ، یکی از پایه های چادرتون شل میشه و در غربت و طوفان های نابهنگامش خیلی سخته!!!و بچه ها متوجه این غم و تردید شما میشن . اون ها مثل عروسکی هستن که ما تصمیم گرفتیم که از نقطه ای به نقطه دیگه ببریم ، بدون فامیل و حامی ، اونها نمیگن اما استرس زیادی رو تحمل میکنن.چون زود آداپته میشن ما متوجه حجم استرس شون نمیشیم.و فکر نکنید برگشت آسون هست، حتی اگه تمام پل های پشت سرتون هم سالم باشه، چوم بچه هایی که حالا در فرهنگ جدید و با چالش ها کنار اومدن و خو گرفتن رو باز بخوای برگردونی ، حتی اگه خودشون هم بخوان ، دچار مشکلاتی خواهند شد.به نظر من قبل مهاجرت روانکاوی برید و اصلا متوجه شید چرا میخواید مهاجرت کنید و تا چندسال اول مهاجرت این روان درمانی رو ادامه بدید.چون با وجود مهاجرت کاملا موفق هم شما یک درخت بی ریشه اید در خاک جدید وبادهای کوچک برای شما طوفان محسوب میشن!! ببخشید که طولانی شدمیخواستم واقعا کمک کننده باشه.