گاهی پیوستن جمله‌ها به یکدیگر محتاج کلمهٔ خاصی است؛ این کلمه را حرف ربط می‌خوانیم. 🧩 حرف‌های ربط از این گونه‌اند: 📝و، پس، امّا، ليكن، لیکن، بنابراین، زیرا که، لهذا، هم، خواه..‌. خواه، چه... چه، و مانند آن‌ها. 💡مثال:- فرش را برگرداندم «و» زیر آن را نگاه کردم. 🔄- زیر فرش را نگاه کردم؛ «امّا» هیچ نشانی از گلستان نیافتم. 🔍- می‌خواستم به‌ خانه برگردم، «بنابراین» با دوستان وداع کردم. 👋- امروز به‌ دبیرستان نرفتم، «زیرا‌که» بیمار بودم. 🤒- «هم» زیر فرش را نگاه کردم «هم» بالای گنجه را دیدم. 👀- «چه» کتاب بخوانی «چه» درس دبیر را گوش کنی... 📚- «خواه» بنشین «خواه» برخیز. 🪑این گونه ربط میان جمله‌ها را «پیوند‌لفظی» می‌خوانیم. 🔗#دستور_زبان_فارسی #دکتر_پرویز_ناتل_خانلری @virastaranchook@Souri_Rahimi