تَرْکه / تَرِکه 🌿📜در تلفظ و معنای این دو کلمه نباید اشتباه کرد. ترکه، به فتح اول و سکون دوم، واژهٔ فارسی به‌معنای «شاخه باریک و دراز بریده از درخت» است؛ «با ترکه‌ای که در‌ دست داشت یکی محکم به من و یکی هم محکم به پسر عمو زد» (بابا مقدّم، اسب، تهران، ۱۳۴۸، ص۷۳). 🌳امّا تَرِکه، به فتح اول و کسر دوم (در تداول: به فتح دوم)، کلمه عربی به‌معنای «اموال بازمانده از مرده» و توسعاً به‌معنای «میراث» است: «اگر تأخیر کند و بمیرد پیش از حج، عاصی بُوَد و باید از ترِکهٔ وی حج کنند به نیابت وی اگر چه وصیت نکرده باشد» (کیمیای سعادت، ج ۱، ص ۲۲۱)؛ «پارسازاده‌ای را نعمت بیکران از تَرِكه عَمّان به‌دست افتاد؛ فسق و فجور آغاز کرد و مبذّری پیشه گرفت» (گلستان سعدی، ۱۵۶). 💰⚖️#غلط_ننویسیم ✍️#ابوالحسن_نجفی 📚#فرهنگ_دشواری_های_زبان_فارسی 🇮🇷@virastaranchook 📱@Souri_Rahimi 👤