مضارع التزامی 📚مضارع التزامی یکی از ساخت‌های فعل در زبان فارسی است که معمولاً برای بیان خواستن، آرز

مضارع التزامی 📚مضارع التزامی یکی از ساخت‌های فعل در زبان فارسی است که معمولاً برای بیان خواستن، آرزو، پیشنهاد، ضرورت، احتمال، شرط، دعا و انجام‌نشدن یا نامحقق‌بودنِ یک عمل در آینده به‌کار می‌رود.این فعل از مادهٔ مضارع ساخته می‌شود و در فارسی امروز، معمولاً با پیشین «بـ» می‌آید:بخورم، بخوری، بخورد، بخوریم، بخورید، بخورندبرای تشخیص مضارع التزامی، بهتر است فقط به وجود «بـ» اکتفا نکنیم؛ معنای جمله و نقشی که فعل در آن دارد نیز مهم است. ⚖️مثلاً:- امیدوارم موفق شوی. ← آرزو 🌟- بهتر است کمی استراحت کنی. ← پیشنهاد 💡- باید فردا زود برویم. ← ضرورت ⏰- شاید او هم بیاید. ← احتمال 🎲- اگر فرصت داشته باشم، می‌آیم. ← در این جمله «می‌آیم» مضارع اخباری است، نه التزامی.تفاوت مضارع اخباری و التزامیدر فارسی امروز، مضارع اخباری با «می» و مضارع التزامی با «بـ» ساخته می‌شود:می‌خوانم ← مضارع اخباری؛ بیان یک خبر یا عملبخوانم ← مضارع التزامی؛ بیان خواست، احتمال، ضرورت و مانند آنپس تفاوت این دو فقط در «می» و «بـ» نیست؛ معنای جمله نیز در تشخیص آن نقش اساسی دارد.#دستور_زبان_فارسی#دکتر_پرویز_ناتل_خانلری@virastaranchook@Souri_Rahimi