«ماضی التزامی» 📚ماضی التزامی از صفت مفعولی هر فعل که منظور است با افزودن صیغه‌های مضارع التزامی فعل «بودن» ساخته‌می‌شود؛ یعنی کلمات: باشم، باشی، باشد، باشیم، باشید، باشند. (صفت مفعولی = مادهٔ ماضی +ه) ✍️مثلا از «آمدن» صیغه‌های ماضی التزامی چنین است:آمده‌ باشم 🚶‍♂️آمده‌ باشیآمده‌ باشدآمده‌ باشیمآمده‌ باشیدآمده‌ باشندکاربرد ماضی التزامی 💡۱– بیان فعلی که همراه با شک و تردید است. 🤔شاید علی از خواب بیدار شده باشد.۲– بیان فعلی که همراه با آرزو بر زبان آید. 🤲ای کاش مادرم از سفر برگشته باشد.۳– بیان فعلی که همراه با شرط است. ⚖️اگر خواهرم از مسافرت آمده باشد، خوشحال می‌شوم.۴– بیان فعلی که همراه با تشبیه است. 🌳این درخت مانند آدمی است که کلاهی سفید بر سر داشته باشد.۵– بیان فعل بعد از ترکیب‌ها «جز این‌که، مگر این‌که، غیر از این‌که» و مانند آن‌ها. 🗣️کسی این موضوع را به او نگفته، مگر این‌که شما گفته باشید.۷– در جمله پیرو به جای مضارع التزامی به‌کار می‌رود. 🔄آمدنم برای این بود که شما را دیده باشم (یعنی ببینم).#دستور_زبان_فارسی 🇮🇷#دکتر_پرویز_ناتل_خانلری 👨‍🏫@virastaranchook 💬@Souri_Rahimi