بر من ای دل بند جان نتوان نهادشور در دیوانگان نتوان نهادهای و هویی در فلک نتوان فکندشر و شوری در جها

بر من ای دل بند جان نتوان نهادشور در دیوانگان نتوان نهادهای و هویی در فلک نتوان فکندشر و شوری در جهان نتوان نهادچون پریشانی سر زلفت کندسلسله بر پای جان نتوان نهادچون خرابی چشم مستت می‌کندجرم بر دور زمان نتوان نهادعشق تو مهمان و ما را هیچ نههیچ پیش میهمان نتوان نهادنیم جانی پیش او نتوان کشیدپیش سیمرغ استخوان نتوان نهادگرچه گه‌گه وعده‌ی وصلم دهدغمزه‌ی تو، دل بر آن نتوان نهادگویمت: بوسی به جانی، گوییم:بر لبم لب رایگان نتوان نهادبر سر خوان لبت، خود بی‌جگرلقمه‌ای خوش در دهان نتوان نهادبر دلم بار غمت چندین منهبرکهی کوه گران نتوان نهادشب در دل می‌زدم، مهر تو گفت:زود پابر آسمان نتوان نهادتا تو را در دل هوای جان بودپای بر آب روان نتوان نهادتات وجهی روشن است این هفت‌خوانپیش تو بس هشت خوان نتوان نهادور عراقی محرم این حرف نیستراز با او در میان نتوان نهاد#فخرالدین_عراقی @Wahshi_Bafghi