باز هجر یار دامانم گرفتباز دست غم گریبانم گرفتچنگ در دامان وصلش می‌زدمهجرش اندر تاخت، دامانم گرفتجان ز تن از غصه بیرون خواست شدمحنت آمد، دامن جانم گرفتدر جهان یک دم نبودم شادمانزان زمان کاندوه جانانم گرفتآتش سوداش ناگه شعله زددر دل غمگین حیرانم گرفتتا چه بد کردم؟ که بد شد حال منهر چه کردم عاقبت آنم گرفت#فخرالدین_عراقی@Wahshi_Bafghi