اگرچه در والفجر 10 سپاه توانست در اهداف عملیاتی خود به پیروزی برسد اما ورود به بهار 67 به یکباره همه چیز را تغییر داد. ایالات متحده امریکا به این نتیجه رسیده بود ، مادامی که ایران میتواند نفت صادر کند به جنگ ادامه خواهد داد و باید صدور نفت ایران قطع شود. از طرف دیگر قیمت نفت به شدت کاهش پیدا کرده بود و عراق نیز حملات خود به مناطق نفتی ایران را افزایش داده بود و این عوامل باعث شده بود درآمد حاصل از فروش نفت بسیار کاهش پیدا کند. از طرفی عراقی ها قصد داشتند از لاک دفاعی خود بیرون بیایند و توان زمینی و هوایی خود را از مدت ها قبل افزایش داده بود و توان زمینی خود را به بیش از 50 لشکر رسانده بودند.در نیمه شب هفتم فروردین 67 سازمان مجاهدین خلق با انجام اولین عملیات نظامی خود به منطقه فکه حمله کرد. به علت فارسی زبان بودن نیروهای متهاجم توانستند نیروهای منطقه فکه را غافلگیر کنند و به سرعت در خط نفوذ کرده و پس از اتمام عملیات به خاک عراق بازگشتند.سرتیپ کریم عبادت میگوید: بعد از حمله منافقین به فکه، فرمانده لشکر 77 را بازداشت کرده بودند. میگفتند در انجام وظیفه سستی کرده. من عصبانی بودم، ولی میدانستم چه اتفاقی افتاده است. نیروها از نظر روحی سقوط کرده بودند و نمیشد با این نیروها کاری انجام داد و فرمانده لشکر بی گناه بود. تیمسار حسنی سعدی سعی میکرد آرامم بکند.رفتار عراق برای ایران قابل پیش بینی بنود. دقیقا عراق قصد داشت تاکتیک ایران را علیه خودش بکار گیرد و عنصر غافلگیری را در اولویت خود قرار دهد.غلامعلی رشید در کتاب پیش درآمدی بر سقوط فاو می‌نویسد : چرا دشمن عکس العمل جدی و شدیدی مشابه حرکاتش در برابر عملیات های تهاجمی ما به جنوب در انجا ( منطور شمال غرب) از خود نشان نمیدهد؟ چرا دشمن عده و عده زیادی برای مقابله با ما بسیج نمیکند؟ چرا حداقل با بسیج توپخانه ها و اجرای آتش سنگین مانع پیشروی ما نمیشود؟ آیا در شورای فرماندهی عراق اتفاقی افتاده است که قادر به تصمیم گیری نیستند؟ آیا دشمن به فکر تهاجم به فاو است؟ آیا دشمن سلاح جدیدی را در اختیار دارد که می‌خواهد آن را رو کند و موازنه جنگ را به سود خود تغییر دهد؟عراق برای فریب ایران نیروهای لشکر گارد را به شمال اعزام کرد و یک قرارگاه مرکزی نیز برای آن تاسیس کردند و لشکر 10 زرهی نیز به شمال اعزام شد تا تصور انجام عملیات در جبهه شمال برای ایران واقعی بنظر برسد. اطلاعات جا به جایی لشکرهای عراقی کمی از نگرانی فرمانده سپاه را کاهش داد، اما همزمان وزارت اطلاعات گزارش میداد که عراق در جنوب اماده عملیات است و در گزارش های بعدی میگفت نیروهای عراق از جنوب به غرب منتقل شده است. این گزارش های متناقض تصمیم گیری را بسیار مشکل میکرد.اما چیزی که کمتر به آن توجه شد این بود که این جا به جایی ها با چه استعدادی صورت میگرد. در 25 فروردین عراق حمله محدودی را با آرایش مشابه لشکر گارد به ارتفاعات شاخ شمیران انجام داد و فرماندهان یقیین داشتند که لشکر گارد در شمال است.ایران از یک هفته قبل به نیروهای مستقر در فاو آماده باش داده بود، اما تعدد آماده باش ها باعث شده بود این آماده باش ها خیلی جدی گرفته نشود. استعداد نیروهای ایرانی در فاو حداکثر به یک لشکر میرسید که آنهم یک لشکر واحد نبود، بلکه عناصر مختلف از لشکر های سپاه بودند.از 21 فروردین ماه قرارگاه سیدالشهدا دستور آماده باش 100 درصدی را داده بود اما استحکامات موجود در منطقه باعث شده بود تا اطمینان خاطری برای دفاع از منطقه به وجود آید.حال و هوای انتخابات مجلس کشور را فرا گرفته بود و انتخابات به دور دوم کشیده شده بود. اما بدترین فاجعه با اعلام آرای شمارش شده صندوق فاو توسط وزارت کشور اتفاق افتاد که به صورت رسمی تعداد آرا را 1700 رای اعلام کرد.عراق در ساعت 0305 روز 28 فروردین 67 با استفاده از دو سپاه با یک حمله همه جانبه و سریع عملیات حود را برای بازپسگیری فاو آغاز کرد.بخش دوم L.t@warhistory1