می‌دونم این روزها هم می‌گذرن. مثل تمام روزهایی که گذشت. روزها و شب‌های سخت. خیلی سخت. صبح‌هایی که شب نمی‌شد و شب‌هایی که صبح نمی‌شد. دوره‌هایی از زندگیم توی این سی سال که فکر می‌کردم تا ابد موندگارن‌. تا ابد سر اون کار می‌‌مونم. تا ابد توی اون شهر میمونم. اینطور به نظر می‌رسید. ولی زندگی کوتاهه و در عین حال طولانی و پر از تغییر. پر از تغییر در عین یکنواختی.