اختلال وسواس فکری-عملی تا حدی از طریق حلقه‌های عصبی بیش‌فعال میان قشر اوربیتوفرونتال ــ که خطاها را تشخیص داده و احساس اضطراب ایجاد می‌کند ــ و عقده‌های قاعده‌ای ــ که این اضطراب را پردازش کرده و به رفتارهای تکراری و اجباری تبدیل می‌کند ــ شکل می‌گیرد.با آسیب‌زدن و مختل کردن فیزیکی این مدار عصبی بیش‌فعال، گلوله عملاً مانند نوعی جراحی روانی ناخواسته و بسیار موضعی مغز عمل کرد؛ چیزی شبیه به یک لُکوتومی هدفمند. در نتیجه، سازوکار عصبی‌ای که موجب افکار وسواسی و رفتارهای اجباری می‌شد، تا حد زیادی خاموش شد.از آنجا که آسیب تا حد زیادی به شبکه عمقی پیشانی-عقده‌های قاعده‌ای محدود بود، وضعیت روانی او تغییر کرد، بدون اینکه هوش عمومی، شخصیت یا حافظه او به شکل قابل‌توجهی آسیب ببیند.این مورد پزشکی عجیب و مستند توسط روان‌پزشکی به نام دکتر لزلی سولایوم مورد بررسی قرار گرفت و بعدها در منابع علمی روان‌پزشکی منتشر شد. این پرونده اطلاعات ارزشمندی درباره ساختارهای مغزی دخیل در بیماری‌های روانی در اختیار متخصصان علوم اعصاب قرار داد و به درک بهتر مسیرهای عصبی مرتبط با اختلال وسواس و توسعه درمان‌های هدفمندتر برای موارد شدید آن کمک کرد.یک نفر را که فکر می‌کنید این داستان برایش جالب است، تگ کنید.@wikispace 💫