این موضوع به معنای واقعی کلمه یک خبر فوری نیست؛ وویجر ۱ در واقع در اوت ۲۰۱۲ از این مرز عبور کرد و به نخستین شیء ساخت دست بشر تبدیل شد که به فضای بین‌ستاره‌ای می‌رسد، و وویجر ۲ نیز این یافته را در سال ۲۰۱۸ از موقعیت دیگری تأیید کرد و داده‌های مربوط به دما در سال‌های پس از عبور هر دو کاوشگر منتشر شد.دلیل اینکه هیچ‌یک از این فضاپیماها ذوب نشدند به یکی از عجیب‌ترین شگفتی‌های فیزیک برمی‌گردد: دما و گرما یک چیز واحد نیستند. این پلاسما در جایی شکل می‌گیرد که بادهای خورشیدیِ رو به بیرون با ذرات بین‌ستاره‌ای برخورد کرده و با متراکم کردن آن‌ها، دمایشان را به حد فوق‌العاده بالایی می‌رسانند؛ اما خود این ذرات به قدری پراکنده و رقیق هستند (بسیار رقیق‌تر از بهترین خلائی که انسان می‌تواند در آزمایشگاه بسازد) که تعداد کافی از آن‌ها با فضاپیما برخورد نمی‌کند تا گرمای قابل توجهی را منتقل سازد.