#سریال #خاندان_اژدها 📌ملکه در برابر ملکه؛ قربانی واقعی کیست؟در اپیزود پایانی فصل سوم خاندان اژدها، هلینا تارگرین دست به خودکشی می‌زند. ملکه رینیرا مستقیماً فرمان قتل او را صادر نمی‌کند، اما هلینا در شرایطی قرار گرفته که اسارت، فشار روانی و ترس از آینده، او را به این تصمیم می‌رساند. مرگ هلینا نیز فقط پایان زندگی یک شخصیت نیست؛ بلکه نقطه‌ای است که سقوط اخلاقی رینیرا را عمیق‌تر می‌کند.اما اگر از خودِ واقعه فاصله بگیریم، تقابل میان این دو ملکه معنای عمیق‌تری پیدا می‌کند. این دو زن، دو واکنش کاملاً متفاوت به خشونت، قدرت و رنج را نمایندگی می‌کنند. هلینا برای بسیاری از مخاطبان، تصویر قربانی بی‌گناه است؛ زنی که هرگز جنگ را نخواست، در بازی قدرت نقشی نداشت و بیشتر از آنکه تصمیم بگیرد، قربانی تصمیم‌های دیگران شد. او رنج می‌کشد، اما کمتر به دیگران آسیب می‌زند. همین ویژگی باعث می‌شود مرگش برای مخاطب بسیار تراژیک‌تر و بی‌رحمانه‌تر به نظر برسد.در مقابل، رینیرا زنی است که تصمیم می‌گیرد در برابر سرنوشت تسلیم نشود. او می‌خواهد تاجی را که حق اوست پس بگیرد و برای رسیدن به آن وارد همان بازی خشونت‌آمیزی می‌شود که سال‌ها قربانی آن بوده است. تفاوت مهم در اینجاست... که رینیرا فقط قربانی نیست؛ او به تدریج تبدیل به صاحب قدرت و در نتیجه، بخشی از همان ساختاری می‌شود که زمانی علیه خودش بود. و دقیقاً همین‌جا مسئله قضاوت ما درباره این دو شخصیت جالب می‌شود.هلینا به دلیل بی‌گناهی و انفعال، همدلی بیشتری برمی‌انگیزد؛ در حالی که رینیرا به دلیل داشتن عاملیت، تصمیم گرفتن و دست زدن به اقدامات سخت، خیلی سریع‌تر با برچسب‌هایی مانند ظالم، دیوانه یا بی‌رحم مواجه می‌شود. شاید بخشی از این قضاوت به این پیش‌فرض برگردد که از زنان انتظار داریم در قدرت، همچنان مهربان و بی‌خطر باقی بمانند؛ اما وقتی زنی مانند رینیرا وارد دنیای خشونت و سیاست می‌شود، همان رفتارهایی که در شخصیت‌های مرد می‌تواند قاطعیت یا ضرورت سیاسی تلقی شود، در مورد او گاهی به عنوان نشانه فساد اخلاقی یا جنون خوانده می‌شود.لیکن سؤال اینجاست، آیا رینیرا هیچ مسئولیتی در مرگ هلینا ندارد؟ ملکه رینیرا، هلینا را به قتل نمی‌رساند، اما حکومتی که ایجاد کرده، هلینا را در شرایطی قرار می‌دهد که آزادی و امنیتش از بین رفته است. رینیرا نیز خودش محصول همین چرخه است؛ زنی که سال‌ها حقش نادیده گرفته شد، فرزندانش را از دست داد و در نهایت برای بقا مجبور شد همان منطق خشونت‌آمیزی را بپذیرد که علیه خودش به کار گرفته شده بود. در واقع، تراژدی اصلی اینجاست که قربانی و عاملِ قدرت، هر دو در یک چرخه گرفتارند.رینیرا برای حفظ تاج‌وتخت، آزادی هلینا را می‌گیرد؛ هلینا برای رهایی از همان اسارت، زندگی خودش را می‌گیرد. یکی برای ادامه دادن می‌جنگد و دیگری با مرگ، از ادامه یافتن بازی سر باز می‌زند. به همین دلیل شاید بهتر باشد به جای پرسیدن اینکه «آیا رینیرا قاتل هلینا بود؟» بپرسیم چه چیزی هلینا را به جایی رساند که مرگ را تنها راه فرار خود ببیند؟ و پاسخ، فقط رینیرا نیست! جنگ، انتقام، قدرت، اسارت، ترس و سال‌ها تروما همگی در شکل گرفتن این تراژدی نقش دارند. رینیرا یکی از مهم‌ترین حلقه‌های این زنجیره است، اما تمام زنجیره نیست.در نهایت، مرگ هلینا بیش از آنکه فقط داستان سقوط یک شخصیت باشد، آینه‌ای است که به مخاطب نشان می‌دهد جنگ چگونه قربانیانش را تغییر می‌دهد؛ حتی کسانی را که خودشان آغازگر آن نبوده‌اند. هلینا در این جنگ قربانی ماند، اما رینیرا از قربانی به حاکم تبدیل شد؛ و شاید همین تفاوت است که باعث می‌شود جامعه و مخاطب، مسئولیت بسیار بیشتری را بر دوش او بگذارد. 🔥⚔❄️@winterfellir