‍ #کتاب #ترجمه #آتش_و_خون🔹ازدیاد حاکمان🔸بخش یازدهمجزییات شهوانی ماجراجویی‌های شهوت انگیز وی به ما مربوط نیست. تنها بخش اول این داستان غیر اخلاقی توجه ما را جلب می‌کند، داستان دوران جوانی‌اش...زیرا نویسنده معروف هشداری به دختران جوان کسی نیست جز کوریان وایلد، یکی از دخترانی که به دراگون استون فرستاده شده بود تا همراه ملکه کوچک باشد.ما نمی‌توانیم در مورد صحت و سقم داستانش چیزی بگوییم، حتی نمی‌توانیم تایید کنیم که این کتاب بدنام توسط وی نوشته شده باشد(بعضی به درستی معتقدند نویسندگان بسیاری در نوشتن آن نقش داشتند، سبک سخن گفتن در هر بخش با بخش دیگر تفاوت بسیاری دارد). داستان بانو کوریان در دوران جوانی‌اش توسط استادی که به خاندان رین خدمت می‌کرد تایید شده است. او گزارش داده است، در سیزده سالگی دختر کوچک‌تر لرد وایلد حقیقتاً توسط یکی از کارگران گستاخ اسطبل اغوا شده و پاکدامنی‌اش را از دست داد. در هشداری برای دختران جوان، آن پسر بچه زیبا و تقریباً همسن خودش توصیف شده است، ولی گزارش استاد تفاوت دارد، اغواگر را آدمی رذل با صورت کک و مکی و سی ساله توصیف می‌کند که تنها می‌شود او را با مردی به بزرگی یک نریان مقایسه کرد.حقیقت هرچه که باشد، همان موقعی که واقعیت آشکار شد پسر گستاخ را اخته کرده و به دیوار فرستادند، درحالی که بانو کوریان در اتاقش محبوس شد تا پسر حرامزاده‌اش را بدنیا بیاورد. پسر را پس از تولد به استورمز اند فرستادند، جایی‌که او توسط یکی از پیشخدمت‌های قلعه و همسر نازایش پرورش داده می‌شود.براساس چیزی که استاد در گزارشش نوشته است بچه حرامزاده در سال چهل و هشت پس از فتح به دنیا آمده است. پس از آن بانو کوریان تحت نظارت شدیدی قرار گرفت، ولی کمی آنطرف‌تر از دیوارهای خاندان رین تعدادی از این رسوایی باخبر بودند. وقتی که نامه‌ای از بارانداز پادشاه رسید و وی را فراخواندند، مادر نجیب‌زاده‌اش با عصبانیت به او گفت که هیچ‌وقت از گناهش یا بچه‌ای که بدنیا آورده کلامی نگوید."در قلعه سرخ تو را به یک دوشیزه خواهند سپرد."ولی به محض اینکه دختر همراه با یکی از برادران و پدرش راهی شد، در شب در یک مهمانخانه در جنوب رودخانه بلکواتر در کنار یک گذرگاه سکنی گزیدند. جایی‌که تعدادی از لردهای بلندمرتبه انتظارش را می‌کشیدند.پس از این هم داستان بسیار پیچیده می‌شود، زیرا هویت مردی که در مهمانخانه بود محل بحث است، حتی برای کسانی که پذیرفته‌اند هشداری به دختران جوان واقعیت ندارد.پس از گذشت سال‌ها و قرن‌ها، به این دلیل که کتاب مدام کپی می‌شد، اصلاحات و تغییرات زیادی در متن آن به وجود آمد. اساتیدی که در سیتادل بر روی کپی کردن این کتاب‌ها کار می‌کردند به سختی تعلیم دیده بودند که کلمه‌ای را جا نیاندازند، ولی تاریخ‌نگاران کمی به این اندازه کاردرست بودند. سپتون، سپتا و خواهران مقدس، هر کتابی را که کپی می‌کردند منظور آن را واضح بیان می‌کردند، معمولاً نیز هر قطعه‌ای از متن را که توهین‌آمیز، مستهجن و یا از لحاظ الهی ناخوشایند بود را یا از کتاب حذف می‌کردند یا اصلاحش می‌کردند. از آنجا که کل کتاب هشداری برای دختران جوان مستهجن بود، هیچ سپتون یا استادی آن را کپی نکرده بود. با توجه به تمام کپی‌هایی که از آن وجود دارد،(صدها، با وجود اینکه بیلور مقدس بسیاری از آنان را آتش زد)تاریخ‌نگارانی که این کار را بر عهده داشتند اکثراً سپتون‌هایی بودند که از مذهب هفت بابت مستی، دزدی یا فحشا اخراج شده بودند، دانش آموزان ناموفقی که بدون زنجیر استادی آنجا را ترک کرده بودند، در شهرهای آزاد به نوشتن یا بازیگری(بدترین‌هایشان) می‌پرداختند. بدون سختگیری‌های اساتید، این تاریخ‌نگارها معمولاً احساس آزادی می‌کردند و در نوشتن "پیشرفت" کردند.(مخصوصاً بازیگران که در آن کارها بااستعداد بودند.)#rokh 🔥⚔❄️@winterfellir