من ۹ سال پیش وقتی دلار هنوز ۴۰۰۰ تومان بود قصد مهاجرت داشتم اما نشد و از ۹۶ تا ۱۴۰۱ داخل ایران زندگی کاری و حرفه ای خودم رو ادامه دادم. من حتی سال ۹۸ فیندو رو راه اندازی کردم و با کوهی از امید به آینده تلاش کردم تا بتونم ارزشی خلق کنم و موثر باشم. امیدم در…یک سوالی که شاید برای شمای خواننده پیش بیاد اینه که تویی که میخواستی کار مرتبط با ایران راه بندازی چرا رفتی؟ مگه داخل ایران نمیشد فاندبیس و سروین و .. رو راه انداخت؟واقعیت رو بگم نه نمیشد! مهاجرت برای من چند آورده بسیار بسیار مهم و کلیدی داشت.. مهمترین آورده مهاجرت برای من نوعی دسترسی آزاد، سریع و بدون محدودیت به دانش و تکنولوژی روز بود که به کمک اون تونستم هم خودم رو ارتقا بدم و هم بتونم از ابزارهای روز دنیا استفاده کنم تا بهینه تر کسب و کار رو راه اندازی کنم.. داخل ایران به دلیل مشکل پرداخت بین الملل و قطعی اینترنت و تحریم ابزارها و .. این مورد نشدنی بود. بعد از مهاجرت انگار کلی زنجیر از دست و پای من باز شد. حس رهایی از قفس محدودیت داشتم.موهبت بعدی مهاجرت برای من آرامش بود.. زندگی در کشور اروپایی (البته از نوع شرق اروپا و نه غرب اروپا که الان خاورمیانه جدید هست) تلاطم های ذهنی و بی نظمی فکری شما رو تا حد زیادی از بین میبره.. حذف شدن صدای ممتد بوق خودروها، گیر نکردن در ترافیک های چند ساعته، استشمام هوای تازه بدون آلودگی هر روز صبح و ... در نگاه اول شاید چندان تاثیر نداشته باشه اما بعد از ۶ ماه از شما آدم جدیدی میسازه که انگار ظرفیت ذهنی دو برابر نسبت به گذشته دارید.مزیت سوم مهاجرت برای من سفر بود.. مزیت اروپا و شینگن در دسترس بودن سفر به بیش از ۲۵ کشور این اتحادیه هست. بعد از هر سفر ۴-۵ روزه مغز من مثل سرویس دوره ای موتور خودرو، از نو با قدرت بالا شروع به کار می کرد و تاثیر سفر در نگاه سیستمی بسیار بسیار زیاده..چیزی که من خودم هم ازش اطلاعی نداشتم.اگر ۴۰۱ مهاجرت نکرده بودم از داخل ایران امکان راه اندازی فاندبیس و سروین و اینوستتس و .. به هیچ وجه نبود. این رو مطمئنم!سوال:اگر ۴۰۱ مهاجرت نکرده بودم و ایران مونده بودم پولدار تر نبودم؟ چرا..بودم..پولدارتر بودم..احتمالا سمت سازمانی بالایی هم در نهادهای مالی ایران داشتم.. اما مطمئنم حس خوب ناشی از ساختن و اثرگذار بودن رو نداشتم.. داشتن این حس امروز رو به اون پول و سمت و .. ترجیح میدم شخصا..