حتی میتونیم تصور کنیم زندگی ما یه فیلمه و ما نقش اصلی این فیلمیم ، و قهرمان داستان ؟ خودمونیم. و هر روز یه اپیزود جدید از این فیلمه و هر اتفاقیم میوفته توی زندگی چه بد چه خوب ، همش بخشی از فیلمنامست ، پس قدرت اتفاقای بیرونی روی ما کمتر میشه .یجورایی میتونیم زندگیمونو از حالت خلبان خودکار خارج کنیم و به جای اینکه منتظر اتفاقای بزرگ باشبم تا از زندگی لذت ببریم ، توی همین لحظه های به نظر خسته کننده ، عشق و اشتیاق بسازیم .