اگر بتوانی هوشمندی و هوشیاری و آگاهی را به عملت بیاوری،اگر بتوانی خودانگیخته باشی،دیگر به هیچ مذهبی نیاز نداری.زندگی خودش مذهب خواهد بود.مردم با این پندار زندگی می کنند که باید به این و آن دست یابند.باید این شوند،باید آن شوند.این اندیشه آنان را پر تنش می سازد. تنشی که دلیل اصلی تمام بدبختی هاست.و چون آنان پرتنش اند، نمی توانند یله و رها شوند و آرامش یابند.هنگام خواب از این سو می غلتند.حتی در اوقات فراغت خود نیز با این یا آن چیز درگیرند.دنیای عجیبی است.... مردم از آرامش سخن می گویند اما کاری در زندگی انجام می دهند بیش از پیش نا آرام شان می سازد.به این امید زندگی می کنند که روزی بازنشسته می شوند و آن گاه همه چیز روبراه می شود. اما تا آن روز عادت بی قراری چنان وجودشان را فرا می گیرد که شدیدا احساس کمبود می کنند با دوران بازنشستگی شان چه کنند؟ در آینده،مراقبه روز به روز چندان اهمیت خواهد یافت که هیچ گاه در گذشته تا آن حد اهمیت نداشته است.رهرو و سالک شدن تنها راه بشر آینده است، زیرا به انسان ها یاد خواهد داد که چگونه بازیگوش شوند،چگونه آرامش یابند و چگونه در عین نداشتن هیچ هدفی شاد باشند.Osho♨️@WorldMeditation https://www.instagram.com/WorldMeditation_1