اگر جنگ نبودتو را به خانه ام دعوت میکردم و میگفتم:"به کشورم خوش آمدیچای بنوش، خسته ای..."برایت اتاقی از گل میساختمو شاید تو را در آغوش میفشردماگر جنگ نبودتمام مین های سر راه را گل میکاشتمتا کشورم زیباتر به چشمانت بیایداگر جنگ نبودمرز را نیمکتی میگذاشتمکمی کنار هم به گفتگو مینشستیمو خارج از محدوده دید تک تیر اندازان گلی بدرقه راهت میکردماگر جنگ نبود تو را به کافه های کشورم میبردمو شاید دو جرعه به سلامتی ات مینوشیدمو مجبور نبودم ماشه ای را بکشمکه برای دختری در آنور مرز های کشورماشک به بار می آوردحالا که جنگ میدرد تن های بی روحمان رابرای زنی که عکسش در جیب سمت چپم نبض میزندگلوله نفرست👤نزار قبانی